Asıl sorun konuşabilmektir. Karşısında bir adam bulmaktır. İşte bu
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Adamın biri konuşur, konuşur, anlatır durur; ama öteki duymaz, anlamaz bu lafların bir tekini bile... Hiçbir değer taşımaz. Ya konuşuyorlardır yada oturuyor ama konuşmuyorlardır. Hiç fark etmez, hem de hiç"
Sana her şey söylenir, insan gidip başkalarına tekrarlamayacağından emindir.
-Neden istemiyorlar senin gelmeni?
-zenciyim de ondan
“George?”
“Ne var?"
"Tavşanlara bakabilirim ben yine de,öyle değil mi?"
"Bakacaksın tabii.Yanlış bir şey yapmadın ki sen"
"Kimsenin canını acıtmak istemedim ben George"
"Hadi çık artık dışarı da şu yüzünü yıka bir an önce"