Hai
@_hai
75 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Güzel inceleme belgesel önerilerine bakacağım. Teşekkürler :))
Cem
@Rogojin
·Peter Singer'ın bu kitabı Batı'da aslında büyük bir devrimin başlangıcı da sayılabilir, bugün hayvan hakları konusunda yazan çizen insanların her birinin mutlaka bu kitapla yolu kesişmiştir. Günümüzde veganizmin öyle ya da böyle daha fazla bilindiği, yayıldığı, bir çok insan için bir ahlâk ve etik meselesi olarak algılanmasının yanı sıra başka insanlara ahlâkçılık yapmak ve tepeden bakmak için bir poz olarak, bir yaşam biçimi olarak yaşanıp kullanıp tüketildiği de doğru. Peter Singer'ın kitabı daha önce benzerini kimsenin görmediği bir biçimde hayvanların endüstriler tarafından kullanılmasına dair bilgileri bir araya getirerek bu sömürüye dair çok çarpıcı bilgiler sunuyor. Hayvanları mezbahalardan, kürk çiftliklerinden, laboratuarlardan, sirklerden vb. kurtarma eylemleri yapan ALF'in kökünde de bu bilginin yatıyor olması gerek. Ancak Singer bir hayvan refahçısı sayılabilir aslında, yani tespitleri herkesi etkilese de bugün artık bir hayvan refahçısı olarak görülebiliyor, çünkü hayvan hakları ya da hayvan özgürlüğü adı verilen; hayvanların bütün sömürü biçimlerinden uzak, doğalarına uygun bir şekilde yaşamaları için insanlar tarafından kullanılmama, istismar edilmeme hakları olduğunu söyleyen ve bu yönde yasal ve yasal olmayan adımlar atan hayvan hakları görüşünü değil, aslında hayvan refahçılığı görüşünü yani hayvanları kullanalım ama yaşama haklarına saygı duyalım , öldürülseler bile en azından canlarını mümkün olduğunca yakmayalım gibi bir görüşü savunuyor daha çok.
Hayvan hakları konusu bugün çok daha geniş ilgi gören bir konu çünkü ekoloji, eşitlik, biyotoplum gibi bir çok kavram içerisinde hayvanların da adı geçiyor ve daha önemlisi tanık olunan büyük ve son derece sıradanlaşmış, olağanlaşmış kötülüklerle ilgili bilgimiz arttıkça bu konunun bir ahlâk meselesi
Favori alıntımAraştırma-İnceleme
Bir ideolojik konumun üzerinde yükseldiği temeller yıkılırsa, ya yeni temeller bulunur ya da ideoloji yerçekimi yasasının mantıktaki karşılığına meydan okurcasına öylece havada asılı kalır.
Dolayısıyla, istedikleri gibi yaşayan ve acı çekmeden ölen hayvanları yemenin yanlış olduğuna ikna olsak da olmasak da, hepimizin modern hayvancılık ürünlerini satın almayı bırakmamız gerekiyor. Vejetaryenlik bir tür boykottur. Çoğu vejetaryen için bu boykot kalıcı hâle gelir; çünkü et yeme alışkanlığını bir kez kıran bir kişi basit bir damak zevkini tatmin etmek için hayvanların kesilmesini bir daha onaylayamaz; ama günümüzde kasaplarda ve süpermarketlerde satılan eti boykot etmek konusundaki ahlaksal yükümlülük, sadece acı çektirmeye karşı olan, öldürmeye karşı olmayan kişiler için de eşit derecede kaçınılmazdır. Eti ve hayvan fabrikalarında üretilen bütün diğer ürünleri boykot etmediğimiz sürece, her birimiz, sınai çiftliklerin ve besin elde etmek amacıyla hayvan yetiştirirken başvurulan bütün diğer zalimce uygulamaların varlığına, refahına ve gelisimine katkıda bulunuyor olacağız.
Artık giderek daha çok sayıda biliminsanı, hayvan deneylerinin çoğu zaman aslında insan hastalıklarına ve bunların tedavilerine ilişkin bilgimizi artırmamızı önlediğinin farkına varıyor. Örneğin, Kuzey Carolinadaki Ulusal Çevre Sağlığı Bilimleri Enstitüsü'ndeki biliminsanları, bir süre önce, hayvanlar üzerinde yürütülen testlerin insanlarda kansere yol açan kimyasal maddeleri ortaya çıkarmayabileceği uyarısında bulundu. Arseniğe maruz kalmak insanlarda kansere yakalanma riskini artırıyor gibi görünüyor ama laboratuvarda hayvanlar üzerinde yapılan testlerde böyle bir etki gözlemlenmedi.
Hayvan testleri, insanların zarar görmesine yol açabildiği gibi, hayvanlar için tehlikeli ama insanlar için zararsız olan bazı değerli ürünlerden yararlanılamamasına da yol açabilir; örneğin ensülin, yavru tavşan ve farelerde biçim bozukluğuna sebep olabiliyor ama insanlar için böyle bir durum söz konusu değil.* İnsanları sakinleştiren morfin, farelerde aşırı heyecan ve coşkuya yol açıyor ve başka bir toksikoloğun söylediği gibi, “Penisilin kobaylardaki toksisitesine göre değerlendirilseydi hiçbir zaman insanlarda kullanılmayabilirdi.