...doktor, kadınları kenara çekti: "Deliriyum yaşıyor!" diye fısıldadı. "Şimdi onu yalnız bıraksanız daha iyi olur."
Reklam
O son kişiydi, biliyordu. Kimse onun için dua etmeyecekti. Ve böylece kendini ölmüş gibi düşünerek saygıyla dua okuyordu.
Endişeli kadın nafile bir çabayla onunla konuşmaya çabaladı. O ısrar ettikçe adam ondan kaçıyordu. İçinde bir şey kapanmış gibiydi, adam ulaşılmaz hale gelmişti, aralarında duvarlar örülmüştü.
Bakmadan ve tek kelime etmeden valizini tekrar aldı, kendisiyle eski yaşantısı arasındaki kapı kolunu indirip dışarıya çıktı.
"Evet anne... O neydi öyle? Sana soracaktım. Babama ne oldu öyle. Onu hiç böyle görmemiştim. Gerçekten korktum."
"Ah, ne olabilir, keyfi yoktu... Borsa düşmüş olmalı ya da Fransızca konuştuğumuz için... Başkaları mutlu olduğunda buna dayanamıyor. Sen fark etmedin, biz dans ederken kapıda bekliyordu, tıpkı ağacın arkasında duran bir katil gibi..."