Sözün özü şu ki bu çağın Müslümanlarının sorunu bilgi sorunu değil, ilgi sorunudur. Biz bilgisizlikten değil, ilgisizlikten kavruluyoruz. Duyduklarımızı hayata taşıyamıyoruz. Böyle olduğu için öğrendiklerimizin de bir kıymeti olmuyor.
Kardeşlik meselesini bizden daha fazla konuşan başka bir toplum yok. Böyle olmasına rağmen 1 milyar 700 milyon İslam ümmetinin kardeş olduğunu söyleyebilir miyiz? Kardeşlik başta olmak üzere her şeyimizi, amel sahasına taşımak için tamir etmek zorundayız.
Âlim bildiği ile amel etmediğinde yağmur damlasının yalçın kayadan kayması gibi vaaz ve nasihati gönüllerden çabucak silinir gider, Biz bugün sözlerimizin dinlenmediğinden şikâyet ediyoruz ama hiç kendimizi sorgulamıyoruz. Acaba gerçekten yaşadıklarımızı mı konuşuyoruz, yoksa görmek istediğimiz şeyleri mi?