Cahit Zarifoğlu okuyan iyi bilir.Onu anlamak güçtür.Onun en yakın arkadaşı Rasim Özdenören bile onun böyle olduğunu kabul eder.Ama onu eleştirmek zordur der devamında cümlenin.Gerçekten de öyle. Erdem Bayazıt diğer bir yedi güzel adamdan biridir ve diğer bir dosttur Zarif Adam için.O da onun şiir dünyasının kendine özel olduğunu söyler.Çok fazla şiir dünyasına giren görecektir ki onun bi başka örneği daha yoktur.
Bilindiği üzere Cahit Zarifoğlu 47 sene yaşayabilmiştir.50 li yaşlarını görememiş ve erken hayata veda etmiştir.Çocuk kitabı,mektup,roman, günlük,deneme,inceleme, vs birçok konu hakkında kitapları vardır bu kısa hayatında.40 lı yaşlarını anlatan bir şiiri de bu kitapta mevcuttur.
Korku ve Yakarış kitabını 45 yaşında iken yazmış ve 46 yaşında iken de Suffe ödülü almıştır Zarif Adam bu kitabı sayesinde.Kaybolan Yıllar/Hayretlerimiz şiiri özellikle favorim oldu.Şiirlerinde çok gezdiğini, çok okuduğunu ve Arapça kelimelere olan aşinalığını net göreceksiniz.
Peki kitapta nelerden bahseder Zarif Adam : Bir şiirinde babasına sitemini görürüz."Ne gülücük, ne rahmet."der.Dedesi Nacar dır. Aynı zamanda ona bir şiirde bırakmıştır.Kitabın adını da aldığı Korku ve Yakarış şiirinde manevi bir haz verir bizlere."İlk kez ayetleri duyan kim?"der.Ve bizlerin Peygamberimizi(sav) hatırlamamızı sağlar.Bir başka şiirinde insanlığın nereye gittiğini sorgular."Sevgilinin elinden dertlet hoş."der başka bir şiirde.O dönem için 900 milyon olan Müslüman halkına seslenir ve artık lütfen uyanın der.Buhara ya ve Afgan şehitlerini de unutmaz, onlara da şiir yazar.Batılı zihniyete ve destekçilerine kızar.Başka bir şiirini şehit anasına yazar.Belki ki Zarif Adam bir haberde duyar onun haberini ve üzülür de kaleme döker duygularını.Hz Huseyin ve Kerbela şehitlerini de unutmaz.Yahudilerin Beyrut ve Filistin de şehit ettiklerini de