Her zamanki gibi tartışacağız,yerli yersiz düşüncelerimi söyleyeceğim, Ruhumun en gizli köşesi ile başkaları, hatta karım arasında bir duvar olacak, her zamanki gibi kendi korkularım yüzünden onu suçlayacak ve bundan pişmanlık duyacağım, neden dua ettiğimi akıl yoluyla anlamayacak ve dua edeceğim, ama hayatın tüm hayatım, başıma gelebilecek her şeyden bağımsız olarak hayatımın her dakikası ,eskiden olduğu gibi anlamsız olmamakla kalmayacak, bu hayata katabilecek güçte olduğum iyiliğin kesin anlamına sahip olacak