Ama damıtılıp çiçeğinden güzel kokular çıkarılan gül,
El değmeden kuruyup giden,
Yalnız başına büyüyüp yaşayan ve ölen dikenli gülden
Çok daha büyük mutluluk içindedir.
"Çanak çömlek parçalarını elime alıp bir zamanlar tezgâhın üzerindeki çamura şekil veren adamı hayal etmek hoşuma gidiyor. Ve o testiyle su taşıyan kadını. Ve bir gün çömleği düşürüp kıran çocuğu. Tarih benim için asla cansız bir şey olmadı. Hayatım boyunca, tarihi yaşayan bir şey olarak gördüm, kalbi müzelerdeki o cam fanuslarda gördüğünüz nesnelerde atan bir şey."