Çoktandır ruhumun ihtiyacıydı bu.
İçinde bulduğumuz bu hastalıklı, karantinalı, susuz, anlayışsız zamanlardan kaçıp ilkokul sınıfımızın duvarındaki okul, bahçe, aile temalı çizimlerin dünyasına sığınmak.
Dijital hic bir şey olmayıversin. Hastalık, kavga, karmaşa olmayıversin.
Can olsun insanlar birbirine.
Dünya yetmişli, seksenli yıllarını yaşayan bir Balkan muhaciri köyü kadar temiz ve seçkin olsun.
(Dilsiz Mavi Kitabı için çeşitli yazarların düşünceleri/4)