acı çeken o yüzleri seyrederken tanrı'yı düşündüm; sonunda elimizden alınacak bir şey için bizi mücadele etmeye zorlamak ne kadar acımasızcaydı.
tanrı ruhumu kim bilir nereye götürecek, bedenim toprağa karışacak, fakat düşünceler burada, yaşsız, gece gündüz güvende kalacak.
sayısız gün batımında, yok olmadan önce varabileceğim son uzlaşmanın kendimi anlatmak olduğuna karar verdim.