aleyna ꩜
@_koi
𓆝 𓆟 𓆞 𓆝 𓆟
lotus
609 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
okumayı bitirdikten sonra yaklaşık bir saat hem aklımı sorgulayıp hem biraz araştırma yaptım ve sonunda hepsini -kendimce- birleştirince beni inanılmaz tatmin eden bi kitaba dönüştü.
* bu inceleme kendi kendime konuşmalarımı ve aynı zamanda ağır spoiler içerebilir *
öncelikle kitabı okurken sürekli samantha'nın şizofren veya madde etkisi altında olduğu düşündüm ve o yüzden bütün her şeyin kafasının kurgu olduğunu varsaydım ama birinin incelemesinde -birilerinin sürekli "kendi kendine ne mırıldanıyorsun" diyerek gerçekliğe döndürmesi çok güzel bi ayrıntı- demesi bana çok oturan bi teori geldi.
ve yaptığım araştırmalarda "tavşan" sözcüğünün yazarlık dilinde yaratım süreci, konu başlığı gibi bi anlama geliyo ve bence bu da bazı konularda cevap sağlamış oluyo
kendi özet teorime gelecek olursa samantha'nın hala şizofren olduğunu düşünüyorum
en baştan başlayacak olursak
samantha yazarlık okuyan sınıfında kimseyle iletişim kuramayan yalnız ama başarılı bir öğrenci -aslan yani profesör bakımında dolayı bunu söylüyorum ama bunu nasıl açıklayabilirim bilmiyorum yazının ilerisinde değinmeye çalışıcam- bu yüzden ava samantha'nın yarattığı -onu kuğuları izlerken yaratıyo ve o yüzden biz kitabın son sahnede o yüzden beyaz bir kuğu görüyoruz-
ilk "tavşan" çünkü kendini yalnız ve bir yere ait hissetmediği bi anda ortaya çıkardığı bi karakter ama sınıfında kendini hala başarılı göremiyo ve "tavşan" lakaplı kızlardan haz etmiyo çünkü aslımda başlarda duyguları karşılıklı ama bir gün bir mektup ile gruplarına davet alıyo ve bütün karşama tam olarak bumlardan sonra başlıyo
burada ilk okunduğunda gerçekliklerinden tam emin olamadığımız olaylar yaşanıyor
kızlar bir tür ayinler düzenleyip içkiler eşliğinde taslaklar yani tavşanlar yaratarak garip şeyler yaptıkları geceler
Reklam
ya evet her duygu asena okuduğumda feminist damarım kabarıyo bi yükseliyorum ama bide beni içten içe kemiren bi egosal savaşı olduğu gerçeğinide vurgulamadan edemiyorum
evet kadın hakları eşitlik kadınları yüksek görmemek ezdirmemek falan çok iyi ama bunları hak eden kadın tanımı sanki -akademik kariyeri olan çalışan- bi kadın portresi gibi sanki kendi özgür hür iradesiyle bunları istemeyen kadın bile olsa zaten bunların hepsini kabullenmek zorundaymış gibi bi hissiyatı var
her kadın örneği çalışan çalıştığı için pektabii ev işlerine evliliğe yetişemicek bunlara gereksiz gözüyle bakan kadın tablosu evet yaşadığı dönem için yeterince feminist ama bu gün okuyorum ve bugün değerlendiriyorum
saygılarım sonsuz çok severim ama gizli narsist yahut egoist gerçeğini asla es geçemicem çünkü kendisi akademik kariyeri ultra olan ev işlerinden nefret eden ve evliliği mutluluğu olarak gören kadınlara gizliden alttan bakan kadın vaooovvv
aksini iddia edecek olan varsa bu kitaptaki kararsızlık ve hayatı yaşamayla ilgili olan bölümde
"mesela evli olan adamla bi ilişki içindesin çok mutlusun ama bi karar vermek zorundasın diye yeterince göz seğirten cümlelerle başlayıp karar vereceksin ya bağrına taş basıp eski günleri hatırlıcaksın ya da yaşadığın her dakikanın kıymetini bilip çıkaracaksın zırvalarıyla devam eden bölümleri okuyabilirir
hayır sinirli değilim
sadece eşitlik özgürlük adı altında kadının kadına bile gizlice yaptığı zorbalıklardan gerçekten bıktım. kimse kendini göz göre göre ezdirmediği olduğu yerde mutlu olduğu sürece kimseyi ilgilendirmez kimisi sadece -size göre- kariyer iş güç için hayatını mahvedebilir -oysa evlenip rahat edebilir- kimisi evlenip evinde -oysa hep evde olmasına rağmen- kocasıyla iş bölümleri yaptığı evinde işi kariyeri düşünmeden mutlu olabilir. -ama
nedendir bilmem daha ilk cümlesinden sonra hüzünlü hissettirdi bu kitap bana. zaten öylede kapattım son sayfasından satırlarından sonra kitabı. kalbim kırık gönlüm buruk okudum her sayfayı. hiç hüngür hüngür ağlamadım ama her sayfasına ufak göz yaşları bıraktım hiç kuru kalmadı gözlerim. kendisi kısa hisleri büyüktü.belki çok kişisel hislerdi. bilemiyorum. ama bi oturuşta bitirdim hiç ara vermeden. türkan çok hayattandı belki etkisi ondan büyük oldu. dile getirdiği getiremediği tüm duyguları bildim anladım onunla. anlatımı duru hikayesi kısaydı ama asla eksik bitmedi. orhanın " hayatı, hayatı demeyeyeyim de, hayat büyük bir kelime, anıları diyeyim, evet anıları" sözünün büyüklüğünü anladım bir gece vakti.
anlatamıyorum. çok duygusal bi dönemime denk düşmüştür ondan böyleyimdir. türkan olmaktan korkmuşumdur belki. belki "türkan" olmadığımı dank ettirmiştir ve artık korkmamam gerektiği. gerçekten her anlamda "yalnız" olduğum bu gecede sorularıma cevap olmuşumdur kendi kendime. sevmek, sevilmek, yalnızlık, evlilik, yaşam, mutluluk tüm hepsini sorgulatan bi kitap oldu benim için.
-bu cümleler kitap incelemesi değil konuşmamdır kendi kendime.
su gibi akıp gitti..
ama sonu.......
işte gerçekken hayatımızda yaptığımız bi hayatı çok güzel yüzümüze vuruyor.
böyle bi insansa net böyledir böyleyse böyledir vs vs genel geçer yargılarla hayatımıza ne güzel devam ediyoruz.
görünüş paran pulun statün ve düşüncen bi topluluğa uygun olabilir ama yine o toplum içinde yargıyı gerektirmez.
çok basit akıcı ve çerezlik kitaptı ama benim 2 saatimi aşırı güzel geçirdi. tşklr
ölüm ayrılık terk etmek-edilmek acı ve keder kayıp ve kaybedişlerin duygu ve yazıya dökülümü.
takip ettiğim kitap-dizi-film-eleştirilerine gözüm kapalı güvendiğim için eleştilmen altuntaş'ın bu kitabını ya sevmezsem korkusuyla okumaktan kaçınıyordum ama kişi ve kişiliğini bildiğin birinin kitabını okumak konuşmasını dinlemek gibi hissettiriyo o yüzden benim için -bilenler anlayacaktır - tam bi azTT bölümleri gibiydi aynı keyif güzel anlatım. keyifli bi okuma oldu.
punto konusuna değinmeden edemicem "cidden gerek varmıydı böyle kocamanlığa" dedirtti.
*UYARI*
yakın zamanda okuyacaklar için -aslında her zaman için geçerli- "cinnet faili" inanılmaz tetikleyici bi bölüm hele ki gündemimiz hiç düzelmezken... -okurken nefes alamadım-
Reklam