Dünyada hepimiz sallantılı ,korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz.Tutunacak bir şey olmadı mı insan yuvarlanır.Tramvaylardaki tutamaklar gibi .Uzanır tutunurlar.Kimi zenginliğine tutunur;kimi müdürlüğüne ;kimi işine ,sanatına.Çoçuklarına tutunanlar vardır.Herkes tutamağının en iyi ,en yüksek olduğuna inanır.Gülünçlüğünü fark etmez.
Köpekler ,görmeye alışmadıkları bir çeşit giysi giymiş insana havlarlar.Ya insanlar?Onların yaşamasında her şey ayrıntı .Önemli olan yemek değil ,yenecek yemeğin çeşididir;giysi değil,giysinin çeşidi ,ayakkabının çeşidi.Günlerin adı bile...Belli günlerde belli yaşamlar vardır.