…aşırı koşturulmaktan korkunç kızışan atlar,ferahlamak için içgüdüsel olarak bir damarlarını ısırırlarmış.Sık sık ben de kendimi böyle hissediyorum,beni sonsuz bir özgürlüğe kavuşturacak bir damarımı kessem diyorum.
“İşte böyle sevgili Wilhelm,dünyada en çok çocukları kendime yakın buluyorum.Onları seyrederken en ufak şeyde bile gün gelip de çok ihtiyaç duyacakları tüm erdemlerin,tüm güçlerin mayasını görünce inatçılıklarında gelecekteki tutarlılığa ve karakter sağlamlığına;yaramazlıklarında dünyanın tehlikelerine teğet geçen mizah ve umursamazlığa bakınca her şey öylesine bozulmamış ve öylesine bütünlük içinde ki.”