Kırlar hep kışın hatırlanırlar, yokluklarında
sevgili en çok ayrılındığında sevgilidir
bilinir
ağacı kesen baltanın
sapı da ağaçtır
bilinir
Adem'den beridir
insanlar hep tutamayacakları sözler verir
bilinir
bitti denilince bitmez ve
git denilince gidilmez
bilinir
kalbe yük olan
gayrı resmi tarihe iyi gelir
Ne katır üstündeyim,
Ne deve gibi yük altında.
Ne bir halkın hükümdarıyım,
Ne bir hükümdarın kulu.
Ne varlığından kaygım var,
Ne yokluktan perişanım.
Gönül huzuruyla nefes alıp,
Geçiriyorum ömrümü.