Yalnızlığı doğurdu, doğurduğunu karşısına alıp onunla konuştu, sonra doğurduğu yalnızlığı ile dövüştü. Yalnızlığı ile dövüştükçe büyüdü, büyüdükçe daha çok anladı;anladıkça göğsünden bir kol , sırtından bir bacak daha çıktı. Gözlerini kıstı,gölün sonundaki devinime bakarak bir türkü çağırdı,ağrıyan omuzlarına iki mum karıncası tırmanmıştı.