Acının bir gülümsemeyle ve yukarı kaldırılmış bir çeneyle ne kadar kolay maskelenebildiğini düşündü.
Ne yazık ki insanların çoğu yaşamlarının değerini ancak sona yaklaşırken anlarlar. Ivır zıvır yüzünden yakınıp dururlar. Her zaman mutsuzdurlar. Refah peşinde koşar, doymak bilmezler. Ceplerini şişirdikten sonra da başkaları yaşamdan daha çok şey koparmayı başardı diye sızlanırlar. Gerçek değerleri göremezler. Yaşanan her gün bir armağandır ancak bunu fark edebilenler sayılıdır. Fark edemedikleri için mutluluklarını ayaklarının altına alıp çiğnerler.
Puan vermedi·192 syf.·
13 saatte okudu
·2025 9. kitabı
Kafese tıkılmış hayvanların göstermelik bir şey olduğundan şüpheleniyor o. Hayvanları inceleyen, çare arayan birileri olduğu sürece virüs de gerçek oluyor zira.
