Onun (Yaşar Kemal) diline doladığı ve her gün tekrar ettiği söz ‘Burası bir kültür çölü!’ idi. İçtenlikle inanıyordu buna ve bence de haklıydı. Bu üzüntüsü, kendisiyle değil, zengin bir edebiyat geleneğinden geldiği halde, ‘deryayı bilmeyen mahiler’le ilgiliydi.
Gençliğimizde yaşamımız için önem taşıyan ve büyük sonuçlar doğuracak olayların ve kişilerin karşımıza davul zurnayla çıkacaklarını sanırız; ama yaşlılığımızda geri dönüp baktığımızda, bunların hepsinin de sessizce, arka kapıdan ve adeta dikkati çekmeden içeri süzülmüş olduklarını görürüz.
Arthur Schopenhauer