Mina
@_meryemb_
Âvâzeyi bu aleme Dâvûd gibi sal.
Bâkî kalan bu kubbede bir hoş sadâ imiş.
-Bâki-
335 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Ben ki deli kanŞiir
Ey demirden ağır pamuk eteğini ruhlara savuran nazlı gök
Kuduz köpeklerin asırlık azığı kızıl toprak
Gidişlerin, silinmez kara kalemle yazıldığı yollar
Yüreklerin kolları kesik, dili lâl kızıl elması uzaklar
Kıldan ince bağ, merhemsiz yara, tutam tuz dostluk
Ve kalem, kış gelişinin sevinci, buzda kaymak ikilemi.
Ey tek elli alkışların sesi merhamet
Ölümün tek yumurta ikizi, safâ yalnızlık
Kahkaha sesi, martılar, ölü kedi kokusu...
Camı kırık, demirden, ırmağa komşu pencere
Göğse saplanan tospembe ok ve ağlamak
Pamuktan taşlar, hatırlanan dede hikayesi, gönle misafir hüzn-ü saadet.
Ey okyanus içinde susuzluktan boğulan Ay
Traji-komik, tek karakterli piyesin başkarakteri Güneş
Her gece zifirinin paslı kulağına umudu fısıldayan anneler, yıldızlar
Altın kafesten mavi özgürlüğe kanat çırpan ayağı kırık kuş
Kabristan caddelerin gökkuşağı sicilli koyunları insanlar
Ve hayat, kütüphanenin gıcırdayan kapısı, sessizlik, kitaplar...
Kırk olmadı yaşım, üstüm başım deli kan
Tanıyamazsınız beni, alnımdaki adımdan
Şu yaramaz rüzgarınızın kilit vurursanız ağzına
Durdurabilirseniz kızıla boyanmış dereleri
Ve yırtabilirseniz gönüllerdeki kara perdeyi
Kırk olurum
Ben ki deli kan
Kansız bir dünyada
Kırk olamam,
Bir solukta okunan ama bıraktığı hissiyat ömür boyu devam edecek muazzam bir hikaye "İlk Öğretmenim"
Hikaye, çocukların ve hassaten kız çocuklarının okutulmasına sıcak bakmayan bir köyde geçiyor. Heceleyerek okuyabilen bir "öğretmen" in neleri başarabileceğini ve bir insanın bir insana neler verebileceğini gözler önüne seriyor kitap.
Bir öğretmen bir hayata nasıl dokunabilir, çok bilgiye sahip olunmadan öğretmen olunabilir mi, bir fikir binler fikirleri çürütüp bir fidana âb-ı hayat olabilir mi, bir binden fazla olabilir mi, önce bilgi mi sevgi mi? Tüm bu soruların cevabını buluyorsunuz bu kısacık hikayede.
Ve...
Öğretmenlik mesleğinin, öğrenciyi bilgi deposu haline getirmek olmadığını, "öğretmen" kelimesinin birçok manayı heybesinde taşıdığını -taşıması gerektiğini- öğretiyor bu bir solukluk kitap.
Ve hikaye bitiyor.
Ama sevgi her vakit yayılmak için bir öğretmenin tebessümünü bekliyor. Yalnız bir tebessüm... Minik bir kalbe âb-ı hayat, tebessüm...
İşte o zaman bir fidan yeşerip, binler meyveler veriyor.
O meyvelerden her tadan mutlu oluyor. Ve sevgi, dalga dalga yayılıyor.
Evet, kış bastıracak; ayazlar, kar fırtınaları çıkacak. Ama sonunda gelecek olan gene bahardır...
Gönül okunun kızıl elması...
Yazın erkenden doğan güneşin şu kızıllığı insanın içine nasıl gittikçe büyüyen bir aydınlık serper, nasıl yakalanması güç, anlaşılmayan bir cıvıltıyla ruha dolarsa, ben de insanı sarıverecek bir anlatım gücü arıyorum. Sabah sessizliğinde odamda bir aşağı bir yukarı dolaşırken durmadan düşündüğüm bu. Her sabah aynı şey ve her gün tablomun henüz olgunlaşmamış bir taslak olduğunda karar kılıyorum.