Mina
@_meryemb_
Âvâzeyi bu aleme Dâvûd gibi sal.
Bâkî kalan bu kubbede bir hoş sadâ imiş.
-Bâki-
335 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Bir solukta okunan ama bıraktığı hissiyat ömür boyu devam edecek muazzam bir hikaye "İlk Öğretmenim"
Hikaye, çocukların ve hassaten kız çocuklarının okutulmasına sıcak bakmayan bir köyde geçiyor. Heceleyerek okuyabilen bir "öğretmen" in neleri başarabileceğini ve bir insanın bir insana neler verebileceğini gözler önüne seriyor kitap.
Bir öğretmen bir hayata nasıl dokunabilir, çok bilgiye sahip olunmadan öğretmen olunabilir mi, bir fikir binler fikirleri çürütüp bir fidana âb-ı hayat olabilir mi, bir binden fazla olabilir mi, önce bilgi mi sevgi mi? Tüm bu soruların cevabını buluyorsunuz bu kısacık hikayede.
Ve...
Öğretmenlik mesleğinin, öğrenciyi bilgi deposu haline getirmek olmadığını, "öğretmen" kelimesinin birçok manayı heybesinde taşıdığını -taşıması gerektiğini- öğretiyor bu bir solukluk kitap.
Ve hikaye bitiyor.
Ama sevgi her vakit yayılmak için bir öğretmenin tebessümünü bekliyor. Yalnız bir tebessüm... Minik bir kalbe âb-ı hayat, tebessüm...
İşte o zaman bir fidan yeşerip, binler meyveler veriyor.
O meyvelerden her tadan mutlu oluyor. Ve sevgi, dalga dalga yayılıyor.
Reklam
Puan vermedi·160 syf.··
Beğendi
·2021 95. kitabı
·23 saatte okudu
·Okunma: 18 Mart 2021 21:30
Yalnızca vücudumuzun bir uzvu olarak bildiğimiz "dil"...
Bir de İmam Gazali'den dinleyin derim.
Dilin sadece bir organ olmadığını hatta bütün afetlerin veya güzelliklerin müsebbibinin dil olduğunu anlatıyor İmam Gazali.
Beni bu kadar sarsan ve kendimde fark edemedigim şeyleri böylesine yüzüme vuran bir kitap daha okudum mu, inanın bilmiyorum.
Afetler...
Bir kelimeyi söylerken ne kadar acır canınız, ne kadar eğilir başınız..? Kitabı okuduktan sonra "Afet" kelimesinin anlamı değişti zihnimde ya da gönlümde, bilmiyorum. Ama bir şeylerin yıkıldığı, bir şeylerin yapıldığı kesin. Yoksa neden olsun ki bunca zelzele..?
Bu kitap nasıl anlatılır bilemiyorum. Bir başka okuyan aynı duyguları hisseder mi, onu da bilmiyorum. Ama kitabın üzerimdeki tesiri oldukça büyük. Acı veriyor ama yaraya şifa için olmasını ümit ediyorum bu acılığın.
Kitapta dil ile oluşan afetlerden bahsediliyor. Aynı zamanda birçok ayet ve hadis zikrediliyor. Yani okuduğunuz bir başlığın yaşanmış bir örneğini de görüyorsunuz. Yalnızca hastalığı tanıtmakla kalmıyor ilacı da veriyor İmam Gazali. Ama sonra da ekliyor, "Her deva acıdır."
Kitap sizi her başlıkta kendinizi sorgulamaya itiyor. İçindekileri görmeye korktuğunuz gönlünüze yöneltiyor sizi. Yaralarınızı gösteriyor. Âdeta, "Bak, gör yaranı. Gönlünü bir yokla. Kan kaybın var. Al sar şu şifayı yarana. Yoksa kan kaybından öleceksin." diyor.
İmam Gazali bu; sarsıyor, titretiyor ama belki de karanlık tehlikeli bir ormanda her şeyden habersizce uyuduğun ve bir yılanın da sinsice sana yaklaşıp zehrini boşaltmaya çalıştığını gördüğü için yapıyordur bunu.
Velhasılı kelam uyanmak isteyen herkes okumalı İmam Gazali'yi ve hassaten bu değerli eseri. Aksi takdirde uykunun tatlılığı bir gün yılanın ısırmasıyla sonlanabilir. (maazallah)
Rabbim cümlemizin yardımcısı olsun.
Hidayet kelimesinin zihnimizde bulunan sözlük anlamları dışında kapsamlı bir şekilde anlatıldığı, takva yolunda yapılması gerekenlere değinilen bir kitap "Hidayet Rehberi"
Kitap hidayetin tanımı ile başlıyor. Birçok farklı âlimin tanımına yer verip yer yer hadisler ve ayetlerden de yardım alarak hidayetin tanımını temel olarak veriyor. Daha sonra asıl bölüm olan "Bidayetül Hidaye" yani "Hidayetin Başlangıcı" bölümü başlıyor. Burada da İmam Gazali hz. Kitabını üç ana kısma ayırıyor. Bunlar; İbadetlerin âdâbı, günahları terk etmek ve insanlarla ilişkiler (görgü kuralları) bölümleri.
Kitap sanki bir cihette İhya'u Ulumiddin kitabının özeti ya da ona mukaddime olarak yazılmış gibi geldi bana. Çünkü başlıkları anlattıktan sonra İmam Gazali, "Bu konu hakkında ayrıntılı bilgi için İhya'u Ulumiddin kitabımızda şu bölümü okuyun." şeklinde ifadeler kullanıyor.
Velhâsılı kelam, kitap temel olarak müslümanın sarf etmesi ve sakınması gereken davranışları öz bir şekilde anlatıyor bize. Müslümanlık âdâbını anlatıyor.
Okuyucuyla konuşuyormuş gibi anlatması da kitabı daha etkili kılıyor.
Naçizâne düşüncem, her müslüman bu kitapta kendi yarasını göreceği bir yere mutlaka rastlıyor. Yaramızı sarmaya gücümüz yetmese bile en azından ondan habersiz kalıp gaflet hâletinde olmamak için dahi okunmasında fayda olduğunu düşünüyorum.
Okuyalım, farkına varalım ve yaralarımız daha da derinleşmeden onları sarmaya bir yerlerden başlayalım.
Rabbim istifademizi arttırsın, ilmiyle amel edenlerden eylesin. Âmin.
İmam Gazali'nin (rahmetullahi aleyh) etrafımızda sürekli gördüğümüz ama sürekli gördüğümüz için artık ülfet oluşmuş şeyler üzerine tefekkür etmeye sevkeden değerli kitabı "Hikmetler Kitabı"
Adından da anlaşılacağı üzere insanın, hayvanın, bitkilerin ve daha birçok varlığın yaratılışındaki hikmetleri zikrediyor İmam Gazali.
Ve "şuna bir bak!", "şu hikmeti görmüyor musun?" gibi sözlerle adeta sarsıyor sizi.
Kitapta gezegenlerin, yıldızların yaratılış hikmetinden de bahsediliyor; küçücük karıncaların da. Ve okurken şöyle söylüyorsunuz: "Ben hiç bu açıdan bakmamıştım."
Bir solukta okunmasına rağmen üzerine saatlerce tefekkür edilmesi gereken bir kitap.
Aynı zamanda bir yandan okurken bir yandan da bu vesileyle "Sübhanallah" zikri çekmiş oluyorsunuz. Bu da göz ardı edilemez bir kazanç ;)
Kutlu Nebi'nin (s.a.v) Mihmandarı Ebû Eyyûb El-Ensari...
Eyüp Sultan'ı bir de İskender Pala'dan dinleyin derim.
Roman kısa diyebileceğimiz bölümlerden oluşuyor ve her bölüm farklı bir kişinin ağzından anlatılıyor. Bu sayede bir olayı farklı kişilerin bakış acısıyla görme şansına sahip oluyoruz.
Şahsi düşüncem, bu kitabın o dönem hakkında az da olsa akademik bir bilgiye sahip olunduktan sonra okunması. Çünkü kitap daha çok duygulara hitap ediyor. Eğer o dönem hakkında zemin olacak bilgiye sahip isek bu kitap da işin duygu kısmını tamamlıyor. Yani kitabı okuduğunuzda akademik bilgiden çok dönemin ruhunu, aynı zamanda Bizans ruhunu yaşıyorsunuz. Ve önceden zihninizde olan bilgiler somut bir zemine oturuyor. Bu yönden kitabın bana çok şey kattığını söyleyebilirim. En azından ruh kazandırıyor bilgilere.
Roman okurken sıkılan bir insan olmama rağmen bu kitabı okurken hiç sıkılmadım. Kitabı her açtığımda zamanda yolculuk yaptığımı hissettim. Mihmandar ile gönül bağı kurdum. İnşallah hissetmiştir...
Tabi bu vesileyle Eyüp Sultan'ı bir kez daha ziyaret etmek ve onunla hasbihal etmek vacip oldu :) Bir de Hamed'i, nam-ı diğer Altın Çekirge'yi...
Reklam