Seni unuttum.
Rastlantısal olarak değil, kasıtsız olarak değil, anın sarhoşluğuna kapılarak değil. Aksine, bilerek ve isteyerek. Tüm duygularım ve düşüncelerimle karşımda görmek, kavramak istediğim, nüfuz etmek istediğim tek bir şey vardı; örtülü duran bir geleceğe bakmak ve içini görmek istedim. Engelleyen ve bağlayan her şeyi göz ardı ederek. Her şeyi ardında bırakmış ve bir dilenci veya bir kral gibi duran biriymişcesine ellerimi mutluluğuma doğru uzatmak istedim.
Başkalarına hizmet ederek kendini sevdirmek zor değil. Ama bugün kendime şu soruyu soracak duruma geldim. Yalnızca kendisi olan biri, böyle şiddetli bir sevgiyle sevebilir mi?