Həyatın dözülməz saydığımızı bizə yaşadaraq bizi möhkəmləndirdiyini düşünürük.Amma məncə,möhkəmlənmirik,sadecə yaralara öyrəşirik.Çünki yaralar nə qədər sağalsa da,izi daim qalır.
Evlərin arasında quyuya oxşayan dar keçidlə üzüyuxarı qalxıb paltarını soyunmadan səliqəsiz çarpayının üstünə sərildi,çox keçmədi ki,göz yaşları yastığı islatdı.Günəş hüzn və kədərlə qalxır,kədərli mənzərəni işıqlandırırdı;qəlbi təmiz hisslərlə döyünən,isdedalı insanın həyatda özünə yer tapa bilməməsi,pis adətlərin əlində aciz qalıb onların əsirinə çevrilməsi və son nəticədə bədbəxt olmasından kədərli bir mənzərə,yəqin ki,yoxdur.
Hiçbir şey karşılıksız değildir,diye seslendi ağaçlar arkalarından.Hiçbir şey güvenli deyildir.Sihir sevgidir ama aynı zamanda nefrettir - Onun bir bedeli var.Sen bulundun ve kayboldun.