Gerçek büyük şairlerin her dizesi zarif hakikatlerle yüklüdür, insanın yüce ve asil yanlarına seslenir. Onların tek bir dizesini bile, dünyayı o oranda yoksullaştırmadan şiirden çıkaramazsınız.
Bütün yaşamınızı size konforlu gelen alanlarda yaşamaya çalışmaktan ve hoşlanmadığınızı düşündüğünüz şeylerden kaçınmaktan vazgeçmelisiniz. Zihninizdeki sınırlar yüzünden kendinizi sayısız tecrübeden mahrum ediyorsunuz.
Sen, kendi kişisel evreninin merkezisin. Merkezi bilmedikçe, neyi bilebilirsin? Ölüm anı geldiğinde, ne öğrenmiş olarak öleceksin? Yaşayan kişi kimdi, ölmekte olan kimdir? Bunu bilmeyen biri, gerçekten yaşamış sayılabilir mi? Ama eğer sen yüzeysel ve sabırsızsan, bakmak ve beklemek için yeterli ciddiyetin ve samimi kararlılığın yoksa denemezsin bile. İşte, gerçek trajedi budur: Hiç denememiş olmak. Belki başaracaktın, belki de başaramayacaktın, ama sen denemedin bile!”
Kendini tanımak ve özgürleştirmek için mücadele eden bireylerin sayısı çoğaldıkça, dünyada çekilen acılar da aynı oranda azalacaktır. Kolektif acıları sona erdirmenin başka yolu yoktur. Ve başka bir yol aramaya gerek de yoktur.