Zurnalarbenimiçinçalıyor
@_nnn_
Reklam
Yeni ve korkunç bir şeyler oluyordu vücuduna, hem de İvan İlyiç’in hayatında hiç görmediği ölçüde önemli şeyler. Bunu bir tek o fark ediyordu, çevresindekiler ya hiçbir şey anlamıyor ya da anlamak istemiyorlardı; dünyada değişen bir şey yoktu onlara göre, her şey eskiden nasılsa yine öyleydi. İvan İlyiç’e en çok dokunan da buydu. Ev halkının - özellikle de ziyaretten ziyarete koşan karısıyla kızının- hiçbir şeyin farkında olmadığını anlamıştı
Bütün bunlar İvan İlyiç’in mahkemede yargılananlara karşı bugüne dek binlerce kez büyük bir başarıyla sergilediği tavırlarının tıpatıp aynısıydı.
...— Herhalde biz hastaların sorularını, çoğu zaman yersiz buluyorsunuzdur. Aslında benim tek öğrenmek istediğim, hastalığımın tehlikeli olup olmadığı?..
Doktor; “Burada yargılanışınızla ilgili çerçevenin dışına taşan sorular soracak olursanız, duruşma salonundan çıkarılmanızı istemek zorunda kalacağım,” der gibi gözlüğünün üzerinden sertçe ona baktı.
— Bilmeniz gerekenleri, bilmenizin uygun olacağını düşündüğüm şeyleri az önce söyledim size, -dedi.- Bundan sonrasını tahliller belirleyecek.
Spoiler yoxdur, çünki kitabda spoiler verə biləcəyim heç nə baş vermir
Lev Tolstoy un 
İnsan Neyle Yaşar? dan sonra oxuduğum ikinci kitabı. İlk kitabı heç bəyənməmiş, üstəlik rus ədəbiyyatına qarşı önyargı qazanmışdım,amma bu kitab bütün qərəzli fikirlərimdən daşınmağıma yetərli oldu.
Kitabda ağır xəstəliklə mübarizə aparan İvan İlyiçin həyat, ölüm, yaşam haqqında fikirlərindən bəhs edilir.
Bu kitab və 
Dönüşüm kitabini oxuyarkən eyni şeyləri hiss edirdim. İvan İlyiç və Gregor Samsanın bəzi (xüsusilə ailəvi məsələlərdə) ortaq nöqtələri vardı,məncə.
İvan İlyiçin fikirləri, düşüncələri, hissləri, davranışları o qədər realdır ki, ölüm,yaşam həyatı necə yaşamalı mövzusunda düşünmüş hamıya tanış gələcəkdir.
Olduqca durğun,pessimist və monoton irəliləməsinə baxmayaq sıxılmadan oxudum. Əsərin ən ovsunlayıcı hissəsi son iki hissəsi (12 hissə idi ümumilikdə) idi mənim üçün.
Rus ədəbiyyatına maraqlı və önyarğısız başlamaq üçün yaxşı seçim ola bilər.1000Kitap
Lev Tolstoy un İnsan Neyle Yaşar? dan sonra oxuduğum ikinci kitabı. İlk kitabı heç bəyənməmiş, üstəlik rus ədəbiyyatına qarşı önyargı qazanmışdım,amma bu kitab bütün qərəzli fikirlərimdən daşınmağıma yetərli oldu.
Kitabda ağır xəstəliklə mübarizə aparan İvan İlyiçin həyat, ölüm, yaşam haqqında fikirlərindən bəhs edilir.
Bu kitab və Dönüşüm kitabini oxuyarkən eyni şeyləri hiss edirdim. İvan İlyiç və Gregor Samsanın bəzi (xüsusilə ailəvi məsələlərdə) ortaq nöqtələri vardı,məncə.
İvan İlyiçin fikirləri, düşüncələri, hissləri, davranışları o qədər realdır ki, ölüm,yaşam həyatı necə yaşamalı mövzusunda düşünmüş hamıya tanış gələcəkdir.
Olduqca durğun,pessimist və monoton irəliləməsinə baxmayaq sıxılmadan oxudum. Əsərin ən ovsunlayıcı hissəsi son iki hissəsi (12 hissə idi ümumilikdə) idi mənim üçün.
Rus ədəbiyyatına maraqlı və önyarğısız başlamaq üçün yaxşı seçim ola bilər.
Reklam