Zurnalarbenimiçinçalıyor
@_nnn_
29 Eylül 2006
54 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Kalp krizi mi geçirecektim ne? Yok, sadece hayatın farkına vanyordum bir kez daha. Hepsi buydu. Eskiden de çok iyimser bir adam değildim ama hiç değilse mücadele edebilecek bir kararlılığa sahiptim. İnancım olmasa bile inadım vardı. Ölmeyi beceremiyorsam, küçük de olsa anlam l ı işler yapmalıyım diyebiliyordum. Galiba o duyguyu yitirmeye başlamıştım. İçimdeki umut ağır ağır ölüyordu. İşin kötüsü bana ayakta kalma, direnme gücünü kazandıran insanları da yitiriyordum.
Reklam
Dört duvann dördüne de sarı yaldızlı, ahşap çerçeveler asıımıştı ama içlerinde ne bir resim vardı, ne de fotoğraf. Sadece bembeyaz kartonlar. Ne sevinç, ne acı, ne de üzüntü; hiç yaşanmamış, belki de hiç yaşanmayacak anları simgeleyen bembeyaz kartonlar.
Zurnalarbenimiçinçalıyor
, bir kitap okuduPuan vermedi·400 syf.·
Beğendi
·4 günde okudu
·Okunma: 05 Mart 2024 00:00
·2024 3. kitabı
Peki, bütün o insanların bir araya gelmesi için, ihtiyaç duyulan tek düşman kim miydi? Ne önemi vardı ki! Kimin umurundaydı! Hem savaşlarda, düşmanın adı olmazdı! Düşman, düşman olarak bilinirdi! Çünkü bir adı olduğu fark edilince bir insan olduğu da hatırlanabilir ve savaş artık o kadar da soğukkanlı geçmeyebilirdi! Tarih, savaştığı insanların, örgütlerin, ülkelerin adlarını bilmeyen askerlerle doluydu! Sonuç olarak, tek düşmanın adının hiçbir önemi yoktu
Reklam