Zurnalarbenimiçinçalıyor
@_nnn_
Gelgelelim irkildi. Son yıllarda aynalardan neden böylesine ürktüğünü anladı aynı zamanda. İnsanın kendi sefilliğini kendi gözleriyle görmesi hoş değildi çünkü. Bu yüze bakmak zorunda kalmadıkça ya hiç yüzü yokmuş ya da sefalete düşmeden önceki günlerine ait eski yüzüne sahipmiş gibi oluyordu
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Nereye gidiyorsunuz, kardeşim?" diye sordu olgun yaştaki iyi giyimli beyefendi.
Diğeri onu bir an süzdükten sonra, "Bir kardeşim ol duğunu bilmiyordum, yolun beni nereye götüreceğini de bilmiyorum," dedi.
"Size yolu göstermeye çalışacağım," dedi beyefendi.
Kasım 1962’ye gelindiğinde kendilerine en çok şans verilen adaylar Ponomaryova ve Tereşkova’ydı. Herkesin aklındaki soru aynıydı: Uzaya acaba hangisi çıkacaktı? Ponomaryova test performansı bakımından daha iyiydi, ama bağnaz komünist seçici kurulunun sorularına ‘uygun’ cevaplar verememişti.
Sözgelimi “Hayattan beklentin nedir?” sorusuna “Neyi verebilirse almak istiyorum” gibi oldukça ‘kapitalist’ bir cevap vermiş, oysa Tereşkova aynı soruyu “Komsomol’a ve Parti’ye katıksız bir şekilde hizmet etmek” şeklinde cevaplayarak tribünlerden alkış almıştı.
Nefesini tutup, medyanın tabiriyle U dönüşü yapmamı bekleyenlere tek bir sözüm var:İsterseniz siz dönün, Lady dönmeyecek.