E.Nur
@_nrtt
Hatay
Adana, 8 Kasım
100 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Kitap hakkında derin bi inceleme yazmak isterdim fakat şu an zihnim buna hiç uygun değil. O yüzden okuyacak olanlara bir kaç tavsiye bırakmak istiyorum.
Öncelikle kitap bir ay gibi bi sürede okumalık değil çok daha akıcı. 10 günde rahat bir şekilde bitirilebilir. Okurken ilk 500 sayfada sıkılabilirsiniz ama kitaptan kopmamanızı tavsiye ederim. 500 ve 800 lü sayfalar arasında kitap en hareketli zamanını yaşıyor zevk alacağınız kısmı buralarda başlar muhtemelen. Ardından binli sayfalarda son söz misali yaşananları ve hayatı sorgulayabileceğiniz şekilde güzel bi bitiş sizi bekliyor. Fakat aşırı etkileyici olaylar umarak okumaya başlamayın hayal kırıklığı olabilir. Günlük hayatın kargaşaları bin sayfada betimlenmiş gibi düşünebilirsiniz.
Okumadan önce Tolstoyun hayatını mutlaka irdeleyin ve bu kitapta gizli olan Tolstoyu görebilin isterim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bu kitabı okuduktan sonra etrafa eskisi gibi bakamayacaksınız
Temel laboratuvar bilgisi olanlar için tekrar niteliğinde olan bu kitaptan kısaca bahsetmek istiyorum. Mikrobiyoloji, parazitoloji gibi temelde bakteri ve virüsleri işlediğimiz dersleri almışsanız sizi hiç zorlamayacaktır bu kitabı okumak. Bu tarz laboratuvar derslerini almayanları da çok zorlayacağını düşünmüyorum.Çünkü yabancı terimler parantez icinde çogunlukla açıklanmış. Ufak çaplı araştırmalar ile okunabilir.Çeviri de sıkıntılar vardı evet ama okunabilir düzeyde. Kitabın genel anlamda bilgi dolu olması beni tatmin etti.
Bakterilerin her yerde iyi ve kötü anlamda bulunmasını okudukça baktığınız her yerdeki bakterileri düşünmeye başlayacaksınız. Bakteri ve virüsleri latince isimleri ile tanıma fırsatınız olacak.
ÖLÜM(de) YAŞAM(ki) FELSEFE(işte)
Aruoba haklılığı ve içtenliği diye bir gerçek var ve bu kitabında da bunu hissettirmiş bizlere. Kitap 3 kısımdan oluşuyor ölüm ve yaşam kısımlarında bu konuları her yönüyle ele almış.Neredeyse her cümlesinin altını çizip tekrar tekrar okumalık. Bana asla sıradan ve gündelik gelmediğini belirtmek isterim. Son kısımda tamamen felsefe üzerine yazmış. Felsefe okumayı ve üzerinde düşünmeyi seven biriyim bu yüzden beni sıkmadı. Zaten genel olarak felsefe nedir,nasıl yapılır üzerine yazmış. Bunlar bizi pek yormadan temel düzeyde okuyabileceğimiz tarzda dizlerden oluştuğu için felsefeden uzak olanları da sıkmayacak hatta yüzleştirecektir diye düşünüyorum.Ayrıca dipnotlarında ünlü düşünürlerle de yazdıklarını bağdaştırmış, yeri geldiğinde örnek cümlelerle daha anlaşılır kılmış. Her dizesini okuduktan sonra durup düşünmek isteyenler için tavsiyemdir.
Şartlar değişsede ölüm değişmiyor...
5 öyküden oluşan bu kitap sizi ölümün gerçek yüzüyle karşı karşıya bırakıyor. Belki de sınıfsal sorunlarla da. Açıkçası bu kitabı okurken çok fazla melankoli bekliyordum ama beklentimin altında daha sıradan geldi bana.5 farklı ölüm anlatılmış ama alışılagelmiş biçimdeydi hepsi bana göre.(birçok kişiye ağır gelecektir ama)Yine de ölümü tüm gerçekliği ile hatırlamak ve görmek için okunmalı.
Yüzümüze çarptığı en net tablo ise biz öldükten sonra kalanların hayatına nasıl devam ettiği ve etrafımız kalabalıkken aslında ne kadar da yalnız olduğumuz.
"İnsan kendine yardım etme gücünü kendinde bulmalıdır."
Uzun zamandır kitaplığımda okunmayı bekleyen 4 öyküden oluşan bu kitap elime o kadar anlamlı bir zamanda geçti ki beni çok etkiledi. Bu yüzden kısaca fikirlerimi belirtmek istedim.
4 öyküyü de kendi çapında beğensemde beni etkileyen tabi ki sarı duvar kağıdı adlı öykü oldu. Bu öyküde yazarın hayatını okuduğumuzda yazarın hayatından esinlendiğini anlamamız zor olmuyor.(Yazarın hayat hikayesini buraya ekleyip uzatmak istemiyorum.)
Öykümüzdeki ana karakterimizin içinde bulunduğu psikolojik rahatsızlıklardan dolayı 3 aylığına başka bir yere taşınmalarıyla başlıyor bütün olay diyebilirim. Tıpkı yazarın hayatında olduğu gibi karakterimize doktoru düşünmemeyi ve yazmamayı tedavi olarak uygulamak ister. Fakat karakterimiz kendine neyin iyi geldiğini çok iyi bildiğinden bu tavsiyelere uymaz.(bazen işini en iyi yapan kişide olsa doktorun tek çare sensindir.)Yazmaya ve düşünmeye devam eder. Beni en çok etkileyen kısım bu oldu. Bu tarz sıkıntılı dönemlerimizde çevremizdekiler hep bi öneri vermeye, içinde bulunduğumuz durumu azımsamaya meyillidirler. Benim kendi fikrim insanın içinde bulunduğu durumu en iyisi kendisi bilir ve anlar. Hiç kimse hiçbir zaman tam anlamıyla anlayamaz. Yalnızca anlamaya çalışır. Sonuçta da birçok kişi bence ana karakterimiz gibi düşüncelerinin baskısından kurtulmak için istenen rahatlamayı elde edene kadar yazmayı denemiştir. Öykünün isminin geldiği sarı duvar kağıtlarına gelirsek bunlar kaldığı evde karakterimizin saplantısı haline dönüşüyor. Sürekli onları düşünür, geceleri bunlara bakarken duvar kağıdının içine kaçmaya çalışan bi kadın görür. Bu aslında kendi benliğidir. Öykümüzün sonunda karakterimizin kendi çabasıyla içindeki beni özgür bırakışını okuyoruz.
Daha fazla detaya girmek istemiyorum. Sonuç olarak öykümüz "insanları delirtsin diye