Merve
@_okurgezerbiri_
Acele etmeliyim. Okunması gereken çok fazla kitap var :)
77 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitap hakkında o kadar çok şey yazmak istiyorum kii!
Emre Timur’un okuduğum ilk kitabı ve kalemini sevdiğimi söyleyebilirim. Bu kitabı yazarken huzurumuzun kaçmasını ümit ederek yazmış ve amacına ulaştığını düşünüyorum. Rahatsız edici bir kitaptı ama bu söylediğim iyi anlamda. Vermek istediği duyguları doğal ve gerçekçi bir şekilde vermiş Emre Bey. Kitaptaki ruhsal çözümlemeler çok iyiydi bence.
Kendini kaybetmiş ve kafası karışmış bir “Kuklacı” yı anlatıyor kitap. Kuklacı; ailevi sorunlarla büyümüş, tek bacağı olmayan, sevgi görmemiş bir marangoz. İnsanlara hep kendi yaptığı ahşap maskesinin arkasından bakıyor. Maskenin gözleri ise kapı deliği şeklinde ve bunun sebebi küçükken babası annesini döverken kuklacının hep kapı deliğinden bakmasıymış. Bu ayrıntı beni çok üzdü kitabı okurken. İnsan kaç yaşına gelirse gelsin çocukken yaşadıklarını unutamıyormuş.
Babasına, hayata ve insanlara öfkeli bir adam. Doğum gününde insanlardan kaçarken bir ada keşfediyor- ya da keşfettiğini sanıyor-. Sonraki hayatı ise bu adayı tekrar bulmayı ve var mı yok mu diye düşünmekle geçiyor. Bu arada bir kızla tanışıyor adı “Mandalina”. Mandalinayı seviyor. Mandalina onu adayı bulması konusunda cesaretlendiren ilk insan belki de bu yüzden ona olan bağlılığı. Ancak sonra Mandalina ölüyor daha sonra belleksiz diye nitelendirdiği yatalak babası da ölünce Kuklacı yapayalnız kalıyor. Bu durum Kuklacının daha çok aklını yitirmesine ama aynı zamanda daha çok davasının peşinden gitmesine sebep oluyor.
Kitabın sonu da müthişti. Zekice tasarlanmış bir sondu. En son sayfasına kadar heyecanımı diri tutan bir kitap oldu benim için.
Bu kitapla ilgili yaptığım bir başka tespit ise sadece alıntılarını bile yazsam okurların ilgisini çekebileceğimdir. Çünkü ben altını çizerken yoruldum.
Güzel ve emek verilmiş
Reklam
Bir ülke düşünün bu ülkede sadece kadınlar var ve doğan çocukların hepsi kız çocuğu. O ülkedekiler için erkek cinsiyeti binlerce yıl öncesinde kalmış birer efsane.
Buradaki kadınlar yaşadıkları toplumda hiçbir cinsiyet rolüne bağlı kalmadan her işi yapıyorlar. En önem verdikleri işleri ise ‘ annelik’. Anne olmak için yaşıyorlar, anne olmak için çalışıyorlar zamanı gelince de en güzel duygularıyla anne oluyorlar. Zamanı gelince diyorum çünkü anne olacakları zaman içlerine çocuk sevgisi ve özlemi düşüyor. Annelik süreçleri bu şekilde başlıyor.
Ülkenin kendisinden bahsedecek olursam gelişmiş, refah düzeyi yüksek, temiz, faydası olmayan herhangi bir canlı ya da toprak parçası olmayan kısacası kadın eli değmiş bir ülke :)
Ben buraya kitabın çok kısa özetini yazdım ve okunmaya değer bir eser olduğunu düşünüyorum çünkü yazar bu kitapta ataerkil toplumu ve bu toplumdaki rollerimizi olumlu ve olumsuz yönleriyle gözler önüne sermiş.
Tekin Bey’ in bir önceki paylaştığım kitabında ne kadar mutluluk varsa bu kitabı o kadar üzücüydü ama beklenmedik şekilde ilerleyen bir kitap oldu benim için o yüzden severek okudum.
Eşiyle boşanma arefesinde olan Tarık, Yeliz ile tanışıp ona aşık oluyor ve görüşmek istediğini söylüyor. Yeliz güzel, alımlı, özgüvenli ve akıllı bir kadındır. Yeliz ile Tarık birkaç kez buluşuyorlar ancak Tarık Yeliz’e gösterdiği ilginin karşılığını tam olarak alamıyor. Daha sonra Yeliz hiç açıklama yapmadan ortadan kaybolup yıllar sonra Tarık’ ı sosyal medya aracılığıyla buluyor. Bunun üzerine tekrar görüşmeye başlıyorlar. Tarık yıllar sonra bile Yeliz’e hala aşık olduğu işin onun gerçek yüzünü görmesi uzun sürüyor. Olaylar genel hatlarıyla bu şekilde.
Ben klasik bir aşk hikayesi çıkar diye beklerken bir kitap oldu. Hayatta Yeliz gibi insanların olabileceğini hiçbir zaman unutmamak lazım.
Sade ve akıcı bir dille yazılan bu kitabı okumanızı tavsiye ederim
İkinci baharını yaşayan yazarımız, eşi Işık Hanımla tanışma serüvenini otobiyografik bir eser olarak kaleme almıştır ve bunu görsellerle destekleyerek okurlarına akıcı ve şirin bir kitap hediye etmiştir.
Her satırında eşine olan aşkını ve hayranlığını dile getiren Tekin Bey bizlere aşkın yaşının olmadığını gösteriyor ve içimize umut ışığı dolduruyor
Çiftimizin güzel ve sorunsuz bir şekilde başlayıp devam eden doğal ve içten bir hikayeleri var. Benim okurken içim ısındı bu yüzden sizlere de tavsiye ediyorumm
Mutlululukları daim olsun
“Kırmızı Pazartesi” akıcı, sıkmayan, aşina olduğumuz bir olay örgüsü olan ve okumaktan zevk aldığım bir kitaptı. 1982’ de Nobel Edebiyat Ödülü almıştır.
Hikayemiz; Santiago Nasar’ın öldürüleceğini herkesin bildiği ,hatta kendisinin bile, ama kimsenin bir şey yapmadığı bir Pazartesi günü başlıyor.
Bazılarına göre bu olay hiç gerçekleşmeyecekti, bazıları bunu hak ettiğini düşünüyordu bazıları da Nasar’ı öldüren ikiz kardeşlerin onu öldürebilme cesaretini gösterebileceklerine inanmadılar. Sonuç olarak öldürüldü.
Bilinen tek bir şey vardı ki Santiago Nasar suçsuzdu ve insanların ön yargılarının kurbanı olmuştu.
Reklam