levlâ

Hiçbir şey değişmedi, ama yine de her şey başka bir biçimde var olup gidiyor. Anlatamıyorum. Bulantıya benziyor bu, ama aynı zamanda onun tam tersi.
Yaşarken başımızdan hiçbir şey geçmez. Dekorlar değişir, kişiler girer çıkar yalnız. Günler anlamsız bir biçimde birbirine eklenir durur ; sonu gelmez, tekdüze bir ekleniştir bu.
Bir şey, sona ermek için başlamıştır.
Yalnızım şimdi. Ama yapayalnız değilim. O düşünce var karşımda, bekleyip duruyor.