tüm “öteki”lere ithaftır.
Hêjîra çiyayî
Delala çîyayî
Dar hejîrokê
Xemrevînokê
Nav gul û giyayî
Nav gul û giyayî
Dar hejîrokê
Xemrevînokê
Bûk dilê zava ye
Bûk dilê zava ye
Dar hejîrokê
Xemrevînokê
Nazım : Kürtçe biliyor musun?
Dünya : Hayır.
Nazım : O zaman niye ağlıyorsun?
Dünya : Abi bu türküye ağlamak için Kürtçe bilmek mi gerek?
Nazım :
Dağların inciri,
Dağların güzeli
İncir ağacısın
Gam götürensin.
Güllerin içindesin,
Güllerin içindesin
Nar ÇiçekleriMehmed Uzun · İthaki Yayınları · 20124,618 okunma
"Derken bir şey fark ettim. Gökyüzüne baktım. Yağmur yağıyordu ve kuşlar hepsi dışarıda kanat çırpıyor ve bir o yana, bir bu yana uçuyorlardı. O zamana dek kuşların yağmurdan etkilenmediklerini hiç fark etmemiştim. Umurlarında bile değildi. Belki yağmur tüylerine değdiğinde biraz kabarıp silkeleniyorlardı. Belki yuvalarına dönüp bulutlar geçene dek beklemeye karar veriyorlardı. Ama bağırıp, lanet edip, karşı çıkıyorlar mıydı? Hayır. Kabulleniyorlardı. Her zaman yaptıkları gibi cıvıldayıp şarkı söylüyorlardı. Ufak bir fırtınanın günlerini, hayatlarını mahvetmesine izin vermiyorlardı."