hesperido.
@_poli
34 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
Birçok inceleme de kullanılan dilden rahatsızlık dile getirilmiş olsa da ben hiç rahatsız olmadım. Karakter gelişimi, olay akışı gayet düzenli ama nedense sadece okumuş gibi hissettim. Herhangi bir şekilde etkilenmedim ya da bu kitap benim için gerçekten önemli gibi bir hissiyata da kapılmadım. Kitaba başlama sebebim birçok kişinin kitabı çok sevmesiydi fakat ben fazla nötürüm. Belki de beklentim çok yüksekti diye böyle oldu, emin değilim.
Kitabı okumadan önce bir tablonun kurgulanmış hâli olduğunu bilmiyordum. Kitabı okumayı bitirdikten sonra yazarı araştırırken öğrendim ama okurken de gerçekten fazlaca zihnimde canlanan bir tablo ben de ortaya koymuştum. Tabloyu incelediğimde iki ayrıntı ve hakim renk tonları hariç her şey düşlediğim gibiydi ki bunda yazarın etkisi fazlasıyla çok(sayesinde). Kullandıkları "biz" şahıs ekleri bence çok hoştu. Hepimiz aynıyız ve birlikte bütünüz, bir şey isteniyor veya düşünülüyorsa hep birlikte yaparız imajı harikaydı. Tam resimlerinin çizildiği kısımda kendimi günümüzde ki sistemin dayatmasının bir resmi çiziliyormuş gibi hissettim. Biriniz bunu yapacaksınız ve ardından gelenler de aynısını tekrar tekrar yapacak. Çığlık atacaksınız ama yakınıp konuşmayacaksınız... Ressam bir diktatör ve ne istersem o diyen bir tip. Dostu da insanlara diktatörün dediklerini uygulatan bir rolde adeta. Çevrede onlara yardım etmeyenler ise her zaman sorunları görüp susmayı tercih edenler. Fakat tüm kitap boyunca cevapsız kalan bir soru hâlâ aklımda dolanıyor; neden resimleri yapılıyor?
Yine araştırdıktan sonra yeni ahitte ki olaydan esinlenerek çizilmiş olabileceğini, körlüğün aslında tanrı tarafından bir ceza olarak kabul edildiğini buna ek o dönemde körler hep gözü kapalı çizildiği için tabloda bunun değiştirildiğini düşününce biraz daha raylar yerine oturuyor. Ama yinede bu kitapta çizilen tablo bana Dinî bir sebepten dolayı yapılmış gibi hissettirmiyor. Siz ne dersiniz?
Altı çizilesiİnsan ve Duygular
Tam bir başucu kitabı, düşündürücü ve evet gerçekten böyle dediğiniz farkındalık dolu cümleler silsilesi adeta. Mutlaka okunmalı, zaten sürükleyici ve kısa bir kitap. Size katacakları mutlaka vardır. Keyif ve düşünme dolu okumalar :)
Can yayınlarından okudum. Kapağı ve kitabın ismi bir hayli ilgimi çekti. Okuduğum zaman ise aslında beklemediğim
aforizmalar ile karşılaştım. Oscar Wilde'nin özellikle Dorian Grayin Portresi kitabından sonra hayranlık duyduğum yazarlar arasındaydı. Fakat düşünceleri öylesine birbiriyle çelişiyordu ki, kafası çok karışmış diye düşünmeden edemedim. Yine de evlilik hakkında söylediklerinde haklılık payı vardı. Çerezlik bir kitaptı. Okumazsanız çokta bir şey kaybetmezsiniz diye düşünüyorum. Keyifli düşünmeler dilerim okuyanlara...
ÇünküÖyle İçimden Geldi..
Kitabı okuduğumu gören bir birey "uu çok iddialı, okumaktan emin misin" diye sordu. Bu sorusunun sebebi ise Virginia Woolf' un dil ve üslubundan kaynaklı. Kitabı okuduğunuzda açık bir olay örgüsü ile karşılaşmayacaksınız. Betimleme ve ruhsal yorumlamaları ile kendinizden parçalar gördükçe okumaya devam edeceğiniz tarzdan. Roman gibi akıcı olmasa da kitap bir şekilde -nasıl bittiğini anlayamacağınız bir biçimde - bitiyor. Eğer durum yazılarından hoşlanmıyorsanız okumanızı tavsiye etmem. +mutlu anlarınızda okuduğunuz sayfalar daha kötü hissettiğiniz anda okuduğunuz sayfalarmış gibi gelmeyecek size. Kişisel önerim stabil veya biraz daha hüzünlü hissettiğiniz, sorguladığınız anlarda okumanızdır. Alıntılar kısmında altını çizdiğim her yeri paylaşmayacağım, bu kadar derin/ hüzün içeren cümleler ile boğmak istemem sizleri. İyi okumalar dilerim :) 
Virginia Woolf 
Dalgalar