psyche
@_psyche_
82 okur puanı
Ekim 2017 tarihinde katıldı
Reklam
Nedenini bilmeden kendini çok mutlu hissettiği günler oluyordu. Yaşamaktan, nefes almaktan mutlu oluyordu böyle günlerde. Tüm varlığı adeta gün ışığıyla, renklerle, kokularla, güneyde geçen harika bir günün sıcak havasıyla bütünleşiyordu…
Nedensiz yere mutsuz olduğu günler vardı sonra; sevinmeye de, üzülmeye de değmezdi sanki hiçbir şey için, yaşamak ya da ölmek fark etmezdi. Hayat tuhaf ve korkunç bir kargaşa, insanlarsa kaçınılmaz yok oluşa doğru körlemesine ilerlemeye çalışan kurtçuklar gibi görünürdü gözüne…
Sayfa 95
… bir insan olarak evrendeki yerinin farkına varmaya, bir birey olarak kendisi ve çevresiyle olan ilişkilerini tanımaya başlıyordu…
Sayfa 21
Solgun bir ışık doğuyordu içinde; bir yolu hem aydınlatan hem yasaklayan bir ışık.
Sayfa 21
İçimizdeki çocuğun sesini nasıl bulacağız?
Güzel haber şu ki içimizdeki çocuğun sesini aslında hiçbir zaman kaybetmedik. İçimizdeki çocuk hâlâ orada ve bizimle sürekli konuşuyor. Otoriter iç ses baskın geldiği için iç çocuğun dediklerini duyamıyoruz ve anlayamıyoruz sadece. Yapmamız gereken tek şey, otoriter iç sesi yavaş yavaş kısarak, bastırılmış doğal iç sesi ayırt etmeye başlamak. Biz ona dikkat kesildikçe, doğal iç sesimizin söyledikleri de daha anlaşılır olacak.
Sayfa 16
Reklam