Orphalese’den ayrılmak üzere olan El Mustafa’nın, gemiye binmeden önce halka yaptığı uzun konuşma kitabın temelini oluşturuyor. Her bölümde ayrı bir konu işleniyor: aşk, evlilik, çocuk, özgürlük, dostluk, acı, ölüm… Okurken fark ettim ki Cibran, en gündelik meseleleri bile öyle bir dille anlatıyor ki insan kendini yeniden tanımak zorunda kalıyor.
Özellikle aşkı anlatırken, onun hem mutluluk hem de acı getireceğini söylemesi bana hayatın iki ucunu bir arada kavramam gerektiğini hatırlattı.
Çevirisini oldukça beğendim; dil akıcı ve anlaşılırdı. Kitap, düşünmeye ve yeniden dönüp bakmaya değer cümlelerle dolu.
İyi okumalar dilerim.