Asıl samimilik kendimize karşı olan samimiliktir. Bunu yapabilirsek, ruh bilginlerinin de söyledikleri gibi, başkalarına karşı o kadar samimi olmamanın büyük bir önemi yoktur.
İnsanın başka insanlara karşı kötü tavrı onu mutsuz kılar ve başkalarına hayatı zehir eder. Sevgi dolu yaklaşımsa hayatın tekerleğini yağ gibi kayganlaştırır ve onu kolay ve hoş kılar; hem onun için hem de görüştüğü herkes için.
İnsan aslında karmaşık bir varlık değil. Çoğunluğu zamanının büyük bir bölümünü yaşamak için kullanıyor, geriye kalanı ise, özgür oldukları küçük zaman diliminden öyle korkuyor ki, ondan kurtulmanın her türlü yolunu deniyor. İşte insanın değişmez yazgısı!
Her insanın içinde kendi günahlarını, kusurlarını ve türlü türlü kötü yanlarını açıkça görebildiği başka bir ayna vardır; ama biz genellikle orada kendini değil de başka bir köpeği gördüğünü sanıp aynayı yalayan bir köpek gibi davranırız. -Schopenhauer