Rumeysa İmal
@_rumysaa
Aydınlık görmemiş gözler güneşi ne bilsinler.
66 okur puanı
Ekim 2022 tarihinde katıldı
Hakikaten acı çekmek, nedenselliği bahane göstermeden dertlerin istilasını kabul etmektir; çılgın tabiatın bir lütfu gibi, bir negatif mucize gibi.
Kanamanın önüne hiçbir şey geçemediğinde, fikirler bile kırmızıya boyanır, ya da tümörler gibi birbirinin üzerine tırmanır. Eczanelerde varoluşa karşı hiçbir özel ilaç yoktur yalnızca palavracılar için küçük ilaçlar... Peki berrak, alabildiğine eklemlenmiş, vakur ve kendinden emin ümitsizliğin panzehiri nerededir? Bütün varlıklar mutsuzdur; ama ne kadarı bunu bilir?
"Hayaller içinde geçirilen gecelerden sonra ayılmanın, gerçek dünyaya dönmenin ne kadar korkunç olduğunu bilemezsiniz."
Hayatın bütün kuvvetleri hareket edenin içinde ve dışındaki bu çarpışmaya sarf edildiği ölçüde ahlâklı olunur. Bu çarpışmanın sonunda insan, kâinatı dolduran hayalleri küçümseme noktasına ulaşır ve kendisini kâinattan daha büyük hisseder. Kendi dışında, [Sonsuz'a, yani Allah'a uzanan] hareketinin dışında kalan her şey, artık hayal ve vehimdir. Bu hâl, kendi birliğine kavuşmak için bir çeşit din değiştirmedir (conversion).
Böylece kemâle eren benlik, kendi birliğine götüren yol üzerinde çıkan her engele kendini karşı koyar. Bu çatışmadan, isyan hareketi, şu sözde ifadesini bulan tam anlanmıyla bir ahlâki hareket fışkırır:
"Hakikat benim: Ene'l Hakk."
