Dünyamız bir kırık düşler dünyasıdır. Ve kırılanlar da çoğu zaman en özenerek beslediğimiz, ruhumuzun en soylu yönünü yansıtan düşler ve umutlardır.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bu iki öksüz ve yetim kucaklaştıkları zaman akan bu gözyaşları ve konuşulan kırık dökük sözler, bırakın kutsal kalsın! O bir tek ånın içinde bir baba, bir kardeş, bir anne yitirilmiş ve kazanılmıştı. Sevinç ve üzüntü aynı kadehte birbirine karışmıştı ama dökülen gözyaşları acı değildi. Çünkü o anda üzüntü bile öylesine yumuşamış ve öyle tatlı, öyle içten anılarla bezenmişti ki acıdan büsbütün sıyrılarak buruk bir zevk olup çıkmıştı.
"Bu gece içimde öyle bir korku, öyle bir ürperti var ki dayanamayacak gibi oluyorum."
"Neden korkuyorsun?" diye sordu.
"Ben de bilmiyorum. Bilebilsem! Sabahtan beri aklım hep ürkünç ölüm düşünceleriyle dolu! Kan lekeli kefenler görür gibi oluyorum. Bir korku alev alev içimi dağlıyor. Akşamleyin vakit geçirmek için kitap okuyordum, aynı şeyler kitaba da girdi."
Yaşamıyor
Birkaç gün içinde kızcağız zayıflamış, solmuştu. Bazen dalıp gidiyor, çevresinde olup bitenlerle hiç ilgilenmiyor, bir zamanlar en çok kendi sesini duyuracağı konuşmalara katılmıyordu bile. Kimileyin de neşelenmeden gülüyor, nedensiz yere konuşup şamata yapıyordu. Sonra birden susuyor, başı ellerinde, sessiz ve neşesiz, kara kara düşünmeye başlıyordu. Bu halden kurtulmak için gösterdiği çabalar onun huzursuzluğunu, kafasının arkadaşlarını uğraştıran konulardan çok uzak, çok başka şeylerle dolu olduğunu, belki bu dalgın hallerinden daha iyi belirtiyordu.
"Dünyada hiç kimsenin kendisi kadar yakın dostu yoktur."