Hiçbir yerde huzur bulamıyorum, her yer aynı benim için. Ne herhangi bir şey istiyorum ne de herhangi bir şeye gereksinim duyuyorum. Gitsem daha iyi olacak."
Dokunaklı yaşamı boyunca başına gelen bütün tatsızlıklar, sefaretteki hayal kırıklığı, başarısız olduğu bütün öteki girişimler, yaşamış olduğu bütün aşağılamalar, hepsi ruhunda kabarıp duruyordu.
Herkes bana karşı
İyi biliyorum, hissediyorum: Beni görmekten hoşlanmıyor, gitmemi istiyor, varlığım onun için bir yük.
Hergün
O düşünceye alıştığımı sanırıştım, arma bu düşünce bir gün bana cinnet geçirtecek, öldürecek beni.