"Birisi göğe yükselerek evrenin doğasını ve yıldızların güzelliğini seyretseydi, bu manzara onda keyif veren bir hayranlık uyandırmazdı, oysa yanında gördüklerini anlatabileceği biri olsaydı, bu en güzel manzara olurdu." Anlaşılıyor ki, doğa yalnızlığı hiç sevmez, her zaman âdeta bir dayanak arar, en tatlı dayanak da yakın dosttur.
Dostluğun ilk kuralı şu olsun: Dosttan onurlu şeyler isteyelim ve dostlar için onurlu şeyler yapalım. Bizden yardım istenmesini beklemeyelim, yardımımız her zaman hazır olsun, tereddüt bizden uzak olsun, cömertçe öğüt vermeyi göze alabilelim. Dostlukta iyi öğüt veren dostların otoritesi sarsılmasın, dost otoritesini sadece açık bir dille değil, aynı zamanda durum gerektirdiğinde sert bir şekilde uyarmak için de kullansın ve bunu kullandığında ona boyun eğilsin.