Meltem Zariç
@_softa
•Korfulamu- Xenitis- Argathini
Şu anda okuduğu kitaplar
Zira pozitif mutluluk bir kuruntudur, oysa acı gerçektir
Zira tam da mutluluk için çabalayıp mücadele etmek, büyük talihsizlikleri kendine çeker. Fakat bu da akıllıca ve tavsiye edilebilir bir durumdur çünkü çok mutsuz olmak aslında çok kolaydır; oysa çok mutlu olmak sadece zor değil aynı zamanda imkansızdır da.
Meltem Zariç
Bunun üzerine epeyce düşündüm. Ve şunu çok haklı buldum. Bazen mutlu olmak imkansıza yakındır. Ama mutsuz olma durumundan çıkmak daha ulaşılabilirdir. Ufak adımlar daha az mutsuz hissettirebilir. Küçük bir yürüyüş, mekan değişikliği, eğlenceli bir film, sevilen bir tatlı… Depresif kişi, melankolisinden ancak mutlu bir olayla kurtulacağına inanır. Onun yerine mutsuzluğunu daha az hissedeceği eylemlere veya düşüncelere başvurması onu çok daha iyi hissettirecektir. 
Engin Mavi
Engin Mavi
Hayat planlarımızda en sık, hatta neredeyse zorunlu olaral dikkate almadığımız ve hiç hesaba katmadığımız şey, zamanın bizzat bizde meydana getirdiği değişimlerdir.
Meltem Zariç
Bu yüzden şu şekilde mutlu olucam. Bu olmazsa mutsuz olucam planı eksiktir. On yıl sonraki biz mutsuzluklarımızdan mutlu, mutluluklarımızdan mutsuz olabilir.
Sağlık olduğunda her şey bir zevk kaynağıdır. Bu nedenle sağlıklı bir dilenci, hasta bir kraldan daha mutludur.
Meltem Zariç
“Zira mutluluğun onda dokuzu budur”
Ne müthiş öngörüler
Birtakım mekteplerimiz var; birçok şeyler öğretiyoruz. Fakat hep eksik olan bir memur kadrosunu doldurmak için çalışıyoruz. Bu kadro dolduğu gün ne yapacağız? Çocuklarımızı muayyen yaşlara kadar okutmayı âdet edindik. Bu çok güze bir şey! Fakat günün birinde bu mektepler sadece işsiz adam çıkaracak, bir yığın yarı münevver hayatı kaplayacak… O zaman ne olacak? Kriz… Halbuki maarifi istihsalin yardımcısı yapabiliriz
Meltem Zariç
Tanpınar’ın Huzur’u 1949 da basılmıştır. Kitabın konusunun geçtiği tarihler ise II. Dünya Savaşının hemen öncesi, yani 1939-1945 lerdir. O tarihte bile kendisinin Türkiye’nin eğitim modeline dair yaptığı eleştiriyi okurken hayret ettim.
1947’lerden itibaren kapatılmaya başlanan Köy Enstitülerine sanırım çok içerlemiş Tanpınar. Üretim modelinden, “kuru memur” yetiştirme modeline geçilmesinin olası zararlarını bilmiş ve bize yapmayın etmeyin demiş. İster istemez şu düşünceye kapılıyorsunuz. Bir edebiyatçı böyle öngörülere sahip ve tedbir için üretim modelini sunarken ülkenin önde gelenleri neden öngörüsü bu kadar zayıf bir kadrodan ibaret? Bu ülkenin kaderinde hep mi yanlış alınan kararların bedeli olmuş ve olacak?
“Fakirlik insanı güzelleştirir ve asilleştirir. Fakat sefalet hoyratlaştırır; ruhen sefil eder. İnsanda insanı öldürür. İnsanlık şerefi ancak muayyen bir refah içinde mümkündür.”
Meltem Zariç
Ortalama bir yokluk kişiyi konfor alanından çıkarır. Yaratıcılığını arttırıp kibrini azaltır. Lakin fazla yokluk kişiyi çirkinleştirir. Yalana, hırsızlığa, aşağıya iter