Meltem Zariç
@_softa
•Korfulamu- Xenitis- Argathini
Şu anda okuduğu kitaplar
Birden ona her şeyini vermek istiyorsun. Çocukluğunu, yorgunluğunu ve bu seyahatin içine doğru aradığın sonsuzluğu. Tenini. Kendini.
Hayalimi Kırdı
Burada popüler veya edebiyata mal olmuş yazarları ve kitaplarını beğenme baskısını hissediyoruz. Buna yenik düşmek istemiyorum. Nilgün Marmara’nın okuduğum ikinci kitabı. Ve üzülerek söylüyorum ki bu denli beğenilmesini abartılı buldum. Sosyal medyaya düşmüş afilli birkaç mısrası var. Kuş kondurmaktan yollarda bi hal olmuşlar. Bundan hevesle çoğu kişi kendisini okuyor. Helalinden beğenenlere lafım yok. İleride fikrim değişir mi okudukça bilmiyorum fakat göklere çıkartılmasını henüz çözemedim.
Evet sevdiğim dizeleri yok değil. Sevmediğim yanı ise kesinlikle kelimelerle olan ilişkisi. Şiirlerinde ki çoğu kelimeyi dilin sınırlarını zorlayayım derken yapay bir ittirmeye gitmiş hissi verdi bana. “Eytişimsel, yengi, yansı, kösnül..” gibi gibi sözcükler beni sarmadı. Schopenhauer “Okumak, yazmak ve yaşamak üzerine” adlı kitabında kelimeler oyuncak değildir, dil insanı çarpar der. Tam olarak bunu hissettim.
Yazarın ismini görmesem ortalama, meşhur olma gayretinde, aşırı dramatik bir şairin dizeleri derdim. Ilgın bir sabaha uyanmaya çalışıyordum tarzındaki cümleler benim şiir zevkime uygun değil. Yaşlanıyorum sanırım. Romantik yanım çürüyor.
Ne demişler. Okuyana mani gerekmez. Ya da olunmaz. Hangisiyse ona kuş koysunlar yerini bilelim.
İnsan yaşamının mutlak en önemli olgusu sevilen bir insanı özlemek, istemek.
İki umudun birbirine değmesi kadar
güzel ne ki?
