Bu dünya insan için kafiydi. Bu dünyada insan en güzel, en büyük, en bahtiyar olacak mahluktu. O halde, niçin sokakta çıplak çocuklar, aç gezenler, işsiz delikanlılar, titreşen köylüler, yalnız namazlarını ve torunlarını seven ihtiyarlar vardı?
Çağımızın en büyük şansı mı yoksa şansızlığı mı demeliyim bilmiyorum. Tek bildiğim akıllı telefonlarımız olmadan artık kendimizi eksik hissettiğimiz. Artık telefonu geçtim, cebimizde internet olmayınca huzursuz oluyoruz. Sanırım birçoğumuz bağımlılığın eşiğindeyiz.