En alt tabakadan bir işçi bile para için çalışır ama kendini köle etmez. Ayrıca, işi biter bitmez özgür olacağını bilir. Fakat sen ne zaman özgürsün? Vazgeçtiğin şeyi bir düşün. Kendini ne uğruna köleye çeviriyorsun? Vücudunla birlikte ruhunuda köleye çeviriyorsun. Bu, her şey demek.
Hislerini, ironiyle mi gizlemeye çalışıyordu, anlamadım. Mütevazi ve erdemli insanlar, mahremiyetleri kabaca ve sorgularcasına işgal edildiğinde, son olarak buna sığınırlardi. Gururları, son ana kadar teslim olmalarını ve sizin karşınızda hislerini ifade etmelerini engellerdi.
"hayır Andrey, hayır bunları hatırlatma, diriltme bunları tanrı aşkına! Hatırladıkça iyi olmuyorum ki, daha fena oluyorum. Hatıralar mutlu bir hayatın hatıraları olursa güzeldir ;insana güç kapanmış yaraları hatırlatınca acı şeylerdir."
~oblomov~