Mustafa Telkesen
@_telkesen
Kendi çapında okumaya çalışan birisiyim .
Ben bu dünyaya tek geldim tek gideceğim.
Serabral Palsi
Bu arada Adana Demirsporludur.
Lise terk
32 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Hikaye Nedir ?Edebiyat
Halid Ziya Uşaklıgil tarafından kaleme alınan bu eser, hikâye türünü derinlemesine ele alan bir inceleme niteliği taşır.
Kitap; hikâyenin ne olduğuna dair bir çerçeve sunarken, romanın kısa tarihine de zarif bir geçiş yapar. Yazar, kendi yaşadığı dönemde edebiyat dünyasında hikâyenin konumunu gözler önüne serer; aynı zamanda dönemin baskın akımları olan realizm ve romantizmi açıklayarak bu anlayışları benimseyen yazarları ve eserlerini inceler. Bu iki edebî yaklaşımı, okura tarafsız bir biçimde sunarken kendi değerlendirmelerinde daha belirgin bir duruş sergiler. Türk ve dünya edebiyatını hikâye odağında karşılaştırarak geniş bir perspektif kurar.
Eserde yer alan makaleler, yazıldıkları dönemin edebî beklentilerine ışık tutar; nasıl hikâyeler yazılması gerektiğini, hangi eserlerin tercüme edilmesinin uygun olacağını ve Türk hikâyeciliğinin nasıl bir gelişim izleyeceğini tartışır. Bununla birlikte kitap, hikâyenin kökenine inerek eski çağlardan itibaren bu türün doğuşunu ve zaman içindeki dönüşümünü de anlatır.
“Hikâye Nedir?” yalnızca öğretici bir metin olmakla kalmaz; yayınevinin eklediği dipnotlarla da metni zenginleştirir, okurun kavrayışını derinleştiren açıklayıcı bir rehber hâline gelir.
Reklam
"Bekle Beni" Leyla'mAlıntı
Zülfü Livaneli’nin “Bekle Beni” adlı eseri, bireysel kaderle toplumsal tarihin kesiştiği yerde duran, aşkı, direnişi ve umudu aynı cümlede buluşturan güçlü bir anlatı olarak öne çıkar. Roman, 68 kuşağının zorlu yaşam mücadelesini yalnızca politik bir arka plan olarak kullanmakla yetinmez; insanın iç dünyasında yankılanan o sessiz, derin ve çoğu zaman söze dökülemeyen çığlıkları da görünür kılar. Bu yönüyle kitap, hem bir dönem romanı hem de evrensel bir insanlık hikâyesi niteliği taşır.
Livaneli, aile bağları, sevgi ve dayanışma temalarını anlatının merkezine yerleştirirken, toplumsal baskılar ve özgürlük arayışı arasındaki gerilimi incelikle işler. Karakterler, yalnızca ideallerin değil, kırılganlıkların da taşıyıcısıdır; bu da romanı soğuk bir tarih anlatısından çıkarıp sıcak, yaşayan bir metne dönüştürür. Okur, sayfalar ilerledikçe bir yandan dönemin sert rüzgârlarını hissederken, öte yandan insan ruhunun direnme kapasitesine tanıklık eder.
Yazarın anlatımı, müzikal bir ritimle akıp giden cümlelerle beslenir. Bu ritim, metne hem lirik bir derinlik hem de sürükleyici bir tempo kazandırır. Dilin sadeliği, kurgunun akıcılığıyla birleştiğinde, roman okuru yormadan ama düşündürerek ilerler. Duygular abartıya kaçmadan, toplumsal gerçekler didaktizme sapmadan aktarılır; tam da bu denge, “Bekle Beni”nin en güçlü yanlarından biridir.
Sonuç olarak “Bekle Beni”, yalnızca bir aşk ya da direniş hikâyesi değil; insan olmanın kırılganlığına, umudun inatçı ısrarına ve hatırlamanın sorumluluğuna dair derinlikli bir edebi yolculuktur. Hem duygusal hem düşünsel bir iz bırakan bu eser, Livaneli’nin anlatı dünyasını sevenler kadar, toplumsal belleğin edebiyattaki yankısını arayan okurlar için de okunmaya değer, kalıcı bir durak niteliği taşır.
Bataklıktan zirveye yolculuk
Sözünü ettiğiniz eser, yalnızca bir ülkenin serüvenini değil, insanlığın ortak hafızasında yer eden dönüşüm hikayesini anlatıyor. Yazar, Finlandiya’yı bir coğrafyadan ibaret görmez; bataklıkların, taşların ve soğuk göllerin ardında, iradenin ve toplumsal bilincin gizli sesini duyar. Kitabın değeri, bu sessiz ülkeyi estetize etmekten değil, onu eleştirel bir aynaya dönüştürmesinden gelir.
Destansı anlatılar, kimi zaman yöneticilerin hırslarına, kimi zaman halkın ihmallerine, kimi zaman da toplumsal yapının kör noktalarına uzanır. Ancak eleştiriler, yıkıcı değil; tam tersine, inşa edici bir çağrıdır. Yazar, her tabakadan insanı merceğe alırken aslında tek bir soruya yöneltir: Bir ulusu ulus yapan nedir?
Eser, Finlandiya’nın kaderini değiştiren o “bir avuç insanı” övgüyle değil, sorumlulukla anlatır. Onların azmi, bir ülkeyi bataklıktan çıkarıp “Zambaklar Ülkesi”ne dönüştüren sessiz bir devrim gibidir. Bu nedenle kitap yalnızca tarihî değil, ahlaki bir metindir; her cümlesi, geçmişe değil geleceğe yazılmıştır.
Belki de bu eseri etkileyici kılan tam da budur: Bir ülkenin yükselişini anlatırken okura kendi toplumunu, kendi sorumluluğunu, kendi payını düşündürür. İncelikli üslubu, şiirsel metaforları ve ders niteliğindeki çıkarımlarıyla kitap, sadece okunmak için değil, içselleştirilmek için yazılmıştır.
Son sayfa kapandığında geriye tek bir duygu kalıyor: Değişim mümkündür. Yeter ki insan, bulunduğu toprağa, göle, taşa, hatta bataklığa bile umutla bakabilsin.
Telefon melefon yok
Şermin Yaşar’ın bende en çok hayranlık uyandıran yanı, kaleminin yaşı ortadan kaldırması sanırım. Çocuklara yönelik gibi dursa da yetişkinlerin de mutlaka payına düşeni aldığı kitaplardan biri daha.
Adından da seziliyor zaten; yazar telefon bağımlılığının hayatımızda açtığı küçük ama birikince büyüyen yaraları ince bir mizahla ele alıyor. Ekrana kilitlenmiş gözlerimizin fark etmediği güzellikleri, her soruyu telefona sorarken yitirdiğimiz merakı, hobi edinmeye üşendiğimiz için o boşluğu yine kendi elimizle cebe sıkıştırdığımız telefonu koyduğumuzu hatırlatıyor.
Kısacası okunmayı hak eden bir kitap.
Gönül ister ki hepimize biraz ekransız zaman, bolca dingin okuma eşlik etsin. 
Telefon Melefon Yok!
Telefon Melefon Yok!Gerçekle Düş Arasında Bir Yolculuk
Ahmet Ümit’in Masal İçinde Masal adlı eseri, hem çocuklara hem de yetişkinlere hitap eden çok katmanlı yapısıyla dikkat çeken özel bir anlatı. Bu kitap yalnızca bir masal kitabı değil; aynı zamanda benliğimize, geçmişimize, korkularımıza ve umutlarımıza doğru yapılan içsel bir keşif yolculuğu.
Eserin merkezinde, annesinin anlattığı masallarla büyüyen bir çocuğun, hayatın beklenmedik bir anında bu masalların içine adım atmasıyla başlayan fantastik bir serüven yer alıyor. Masallar burada sadece eğlence ya da hayal değil; aynı zamanda birer sınav, birer öğretici durak. Okur, kahramanla birlikte, kimi zaman korkularla yüzleşiyor, kimi zaman da insan olmanın anlamını yeniden sorguluyor.
Ahmet Ümit’in dilindeki sadelikle derinlik arasındaki denge, bu kitapta da göze çarpıyor. Masalların içine gizlenmiş felsefi sorgulamalar, mitolojik göndermeler ve ahlaki ikilemler sayesinde, kitap yalnızca bir çocuğun yolculuğunu değil, aslında hepimizin içsel yolculuğunu temsil ediyor.
Masal İçinde Masal, tıpkı bir halının ince ince dokunmuş desenleri gibi... Her masal bir diğerinin içine açılıyor; her hikâye başka bir hikâyeyi doğuruyor. Ve sonunda şunu anlıyoruz: Masallar, yalnızca geçmişten gelen anlatılar değil; aynı zamanda bugünü anlamanın, geleceği şekillendirmenin de yollarıdır.
Reklam