•rəna•
@_thecfr_
Azərbaycan Memarlıq və İnşaat Universiteti
Bakı
Bakı, 5 Kasım 2006
41 okur puanıEkim 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Bir şövalye, aştığı dağların ardında atıyla ilerliyordu. Ta ki yedi dağ ötede gökyüzünden düşen bir yıldız görene kadar.
Şöyle düşündü şövalye, "Yıldızlar neden hiç dibime düşmez ey göklerin koruyucusu, söyle bana. Güzel olan her şey uzakta mıdır? "
Oysa insanın ruhu acı içindeyken bunu kendinden başka kimseye tam olarak anlatamaz, kendinden başka kimse sayesinde iyileşemez... Ama o karanlıkta yine de bir el uzanır size ve en azından karanlığınızın ışıklarını biraz açar.
Nereye gidersen git anılar hep seninle ve hayat böyle boktan bir şey işte.
Reklam