Ümmühan
@_ummu
Reading slump suralarında geziyorsam Rina Kent mükemmel seçim. Hele aylar sonra okumaya dönmek için seçtiysem en akıllıca kitap ve yazar net Rina Kent. Tabii benim için böyle.
Levi ve Astrid'in iki düşman aile çocuğu, klasik badboy ilişkisi ve zenginlik içindeki hayatlarını anlatıyor kitap. Hatta bizde Ren yayınlarından çıkan serinin ilk iki kitabı da var. Ama bence bu kitap da çıkmalıydı zira Rina Kent zaten yazarı. Her türlü okunurdu bence.
Çok büyük beklentilerim yoktu. Bu yüzden keyif aldım bence okurken. Eksikleri, cringe sahneleri vs vardı ancak ben severek okudum. Seriye devam edeceğim hatta bu yıl bitmeden Rina Kent kitaplarını bitirme planım bile var. Benim comfort yazarım oldu artık, okuması kolay ve keyif veriyor.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Duygusal olarak yıpratıcı ama yine de içine çeken bir kitap Saving 6. Aslında seri hem sinir edip hem de okutuyor kendini. 13'lerden farklı olarak ise aile dramı yanında bağımlılık var bu kitapta.
Öncelikle Johnny ve Shannon okumadıysanız bu kitaba başlamayın bence. Karakterler farklı, Saving 6 zaman olarak farklı olsa da Joey karakterini önceden tanımanız gerek. Bazı yaşadıklarını önceden okuyup geçmişini okuyunca da benimsemeniz gerek.
Kitap, Joey'in Aoife ile ilk tanıştığı günden başlıyor. Zamanla arkadaşlıkları ve aşkları şeklinde ilerliyor tabii ama bitmiyor. Aslında slowwwwwwwwwun da slowu kitap. Çünkü Joey'in aile sıkıntıları, hayatındaki çıkmazlar ve bağımlılığı ön planda kitap boyunca. Aoife ile Joey okumak için çok beklemeniz gerekiyor. Duygusal olarak paramparça olup mahvolmadan mutluluk vermiyor yazar.
Ben bu seriyi seviyorum. Joey beni paramparça etse, slowluğu ve bazı sahneleri okumak yorsa da puan kıramıyorum kitaptan. Bu haliyle güzeldi. Ama bir konu var ki değinmezsem içimde kalır. Aoife karakteri çok seviyor, güzel seviyor. Gerçek hayatta Joey gibi bir adamla birlikte olan bir tanıdığım olsa asla müsade etmem, bir şekilde kızı kurtarmaya çalışırım. Çünkü bağımlılık çok farklı bir seviye bana göre. Joey kitapta beni yaraladı, kıyamadığım çok sahnesi oldu ama Aoife'nın yanında olurdum hep ben. Her şeye rağmen Aoife, Joey'in yanında dursa da mesela ben duramazdım. Sevgi ne kadar büyük olursa olsun, bazı konular farklı olabiliyor. Bu noktada yazar -bence- çok tetikleyici ve tartışmalı bir konu seçmiş ve çok güzel de işlemiş. Bazı noktalarda farklı açılardan bakmayı da gösteriyor.
Redeeming 6 için acele etmiyorum ancak bir çılgınlık anında okuyacağımdan da eminim.
Serinin en sevdiğim kitabı oldu Wrecked. Asla bu kadar etkilemeyi beklenmiyordum açıkçası.
Wrecked fazlaca iyileşme, psikolojik sıkıntılar, sorunlar, nefretten aşka doğru ilerleyen bir kurgu. Klasik bir romcom diyemeceğim kadar ağırdı bence kurgusu. Daha derin, ruhsal çöküntülerin olduğu bir hikayesi vardı. Özellikle anksiyete, panik atak ve ağır depresyon hâlini yaşadım okuduğum her cümlede. Jax'in çıkmazlarını, yaşadığı gelgitleri ve bağımlılığının ardındaki sebepleri sonuna kadar hissettim. Bu yüzden ki kitap boyunca Jax'e hiç kızmadım. O yalnızlık hâli, korkuları, beynimdeki karanlık taraf... Bilmiyorum, ağladım ben bu kitapta. Jax için ağladım.
Elena'yı da çok sevdim ama. Hayatı zorluklarla geçmiş hâlâ zorluklarla mücadele eden güçlü yanı bence çok güzel aktarılmıştı. Jax için yaptıkları, işine bağlılığı ve Elena'nın duruşunu sevdim ben.
Kalem belki hâlâ bir tık acemiydi. Derinlemesine bakıldığında hatta ortalama bir kitap gibi değerlendirilebilir. Ancak ben sonuna kadar her duyguyu yaşadım, son sayfalarda gözyaşlarımı tutamadım. Bu sebepten benim için tam puanlık bir kitaptı. Jax'in depresyon hâlini özellikle çok güzel aktarmıştı bence. İlk iki kitaba göre ilerlemeyi de unutmamak gerek. Ayrıca eğlenceli ve beni içine çeken diyalogları da unutmamam gerek. Özellikle Jax ve Elena diyaloglarına bayıldım ben valla.
Uzun lafın kısası Lauren ne yazsa okurum ben. Ancak favorim diyebileceğim kitaplarından oldu Wrecked.
P.S.: Bence tetikleyici sahneleri vardı. Jax'in depresif düşünceleri özellikle.
Aslında güzeldi ama çevirisi o kadar kötüydü ki çoğu yeri anlamadım bile. Cümleleri kim kuruyor, bir cümlede geçen kelime ne alaka asla mantık kuramadım.
Kimsesiz, sokakta yaşayan bir adamın öldürülmesi ve eksik organı ile başlıyor bu kez kurgu. Eve hem kimsesiz insanları hedef alan bu cinayetleri araştırıyor hem de kendisine karşı kurulan tuzaktan kurtulmaya çalışıyor. İki cephede birden uğraşırken de çok sevdiği mesleği tehlikeye giriyor. Eve için polisliğin ne olduğu ve nasıl bir öneme sahip olduğunu gösteren bir kitaptı Ölüm Tuzağı.
Sonu çok hızlı, bazı şeyler daha derine anlatırsa güzel olabilirdi ama bence bu hâliyle de güzeldi. Türkçeye çevrilirken, basıma hazırlanırken daha özen gösterilse en azından okuduğumuz cümelleri anlardık. Kitabın baskısına bir puan verecek olsam eksilerde bir sayı olurdu bu. Kitaba baktığımda ise Eve ve Roarke ilişkisini okumak, Roarke'ın her adımda Eve'in yanında olması çok hoştu. Bu seriyi de en çok bu yüzden seviyorum.
#alıntılar
Bazıları için ölüm düşman değildi; ama yaşam, ölüme göre merhameti az olan bir düşmandı. Gecenin içinde sürüklenen gölgeler gibi soluk pembe gözleri, gergin ve titreyen elleriyle gezen eroinmanlar içinse yaşam; sadece bir zorluktan bir sonraki zorluğa akılsızca yapılan kısa bir yolculuktu. Bu kısa yolculuk, çoğu kez acı ve çaresizlik içindeyken bazen de korku doluydu.
...
Söz konusu zaman, her ne kadar aydınlıksa insan doğası da o denli bilinmez ve ölüm gibi önceden kestirilemez bir durumdaydı.
