Ümmühan
@_ummu
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Grupla çıktığım yola yalnız devam etmenin acısını bir kenara bırakırsam umarım kendimde dördüncü kitabı okuyacak hevesi bulurum.
...
İnce Memed'in "bir İnce Memed gider, bin İnce Memed gelir," diyerek davasına devam ettiği kitap aslında tarihimiz açısında çok anlamlı. Yazarın kalemi de çok güzel ancak itiraf ediyorum zorla okudum ben. Karakter çokluğu, olayların anlatılış biçimi beni pek çekmedi. İlk kitabı çok sevmiştim aslında ama devam ettikçe pek bana hitap etmedi. Kim kimdi, nerede ne oldu takip edemediğim gibi kitap bitsin diye uğraştım resmen.
Ben prensip olarak başkadığım serileri/ kitapları yarım bırakmayı pek sevmem. Son kitaba en kısa zamanda bakacağım, bir şekilde okuyacağım. Serinin altındaki anlamın, dönemi anlatış biçiminin ve olayların bir noktada gerçekliğinin farkındayım ancak bana hitap etmediği de bir gerçek. İlk kitabı okurken bulduğum o heyecanı diğer kitaplarda bulamadığım gibi yanlış zamanda da okumuş olabilirim. Her yönden çok objektif yaklaşmadığım, bir tık zorlama bir okuma oldu bana.
Güzeldi ama ilk kitap kadar olmadı ben de. Eksikleri vardı bence.
Memed'in ilk kitapta yaşadıkları, zaman ve olaylar alıp götürmüştü beni. Hele son kısımdan sonra açıkçası bu kitabı bir tık beklentimi yükselterek okudum. Yine kötü değildi, akıcılığı ve sıkmadan o dönemi okutması yerindeydi ancak okurken zaman kargaşası, kurgunun içinde atlamalar ve heyecanlı bir olay okurken daha çok mitleşmiş, ilahlaştırılmış olaylar okumak bir tık hoşuma gitmedi.
Memed'in ilk kitapta yaptıklarına rağmen olayların yine başa, bu kez daha ağır olarak sarması üzücüydü. O dönemi, bunların gerçekten olduğunu bilerek okumak da kurguyu daha derin hissettirdi. Yaşananlar, köylülerin başına gelenler, cahillik ve en çok güvenilen devletin de aslında zalimle bir olması... Aslında dönüp bakınca o dönemin cahilliğiyle yarışır bir zamandayız. O zamandan bir farkı yok günümüzün de ya neyse...
Köylünün cahilliği, Memed'i ilahlaştırması uzun uzadıya verilmişti. Bu kötü değildi ama alakasız bir canlıya çok başka bir anlam yüklenmesini sevmedim. Gereksiz, okuduğum ama aklımda kalmayan bölümler oldu o kısımlar. Başta da dediğim gibi kalem, olaylar değil ama kurgunun içine verilen mit havası ve okurken karışan zaman algısını pek sevmedim. Ana konu etrafında çok kopukluklar vardı. İlk kitap gibi olmadı yani.
Ağladım arkadaşlar. Böyle hem sinirden hem de sadece oturup okuyordum olmaktan dolayı ağladım. Kitabın içine girip olaylara müdahale edememek ama yine de dışarıdan okumak çok sinir bozucuydu. Tuğla gibi kitap ama okurken duygusal bir enkaz bırakıyor geride. Neyse ki çok seviyorum ve mutlu ettiği anlar da vardı.
İlk kitaptan sonra açık konuşmak gerekirse kendimi hazırlayıp ikinciyi okumam zor oldu. Çok yoğun olaylar zinciri ve okurken nefessiz kaldığım şeyler vardı. Mesela Johnny ve Shannon çok tatlıydı ama Shannon'un anne ve babası, hayatı kalbimi paramparça etti. Ah Joey...Kalbim kırık onun için. Joey beni kitap boyunca paramparça etti. En çok o kalbimi kırdı, en çok ona ağladım galiba. Kitabına da başladım bu arada, kendime kastım var çünkü. Ağlayarak okuyacağım Joey...
Shannon ve Johnny çok tatlılardı. Hatta Johnny mükemmeldi. Aynı şekilde Johhnny 'nin annesine de bayıldım. Aslına bakarsanız kitabta Johnny 'nin annesi ve Gibsie'nin sayesinde kitapta kahkaha attığım yerler oldu. İyi ki ortamı yumuşattılar.
Netice de kalbim paramparça, duygusal bir enkaz olarak okudum. Ama çok güzellerdi. İyi ki okudum. Johnny ve Shannon bebek gibiydi. Shannon ve Johnny kendi için mutlu bir düzen kurdu ya içim rahat Joey'e okuyorum (yalan arka planda acılara yürüyor korkmutorum çalıyor).
