Ümmühan
@_ummu
Güzeldi ama ilk kitap kadar olmadı ben de. Eksikleri vardı bence.
Memed'in ilk kitapta yaşadıkları, zaman ve olaylar alıp götürmüştü beni. Hele son kısımdan sonra açıkçası bu kitabı bir tık beklentimi yükselterek okudum. Yine kötü değildi, akıcılığı ve sıkmadan o dönemi okutması yerindeydi ancak okurken zaman kargaşası, kurgunun içinde atlamalar ve heyecanlı bir olay okurken daha çok mitleşmiş, ilahlaştırılmış olaylar okumak bir tık hoşuma gitmedi.
Memed'in ilk kitapta yaptıklarına rağmen olayların yine başa, bu kez daha ağır olarak sarması üzücüydü. O dönemi, bunların gerçekten olduğunu bilerek okumak da kurguyu daha derin hissettirdi. Yaşananlar, köylülerin başına gelenler, cahillik ve en çok güvenilen devletin de aslında zalimle bir olması... Aslında dönüp bakınca o dönemin cahilliğiyle yarışır bir zamandayız. O zamandan bir farkı yok günümüzün de ya neyse...
Köylünün cahilliği, Memed'i ilahlaştırması uzun uzadıya verilmişti. Bu kötü değildi ama alakasız bir canlıya çok başka bir anlam yüklenmesini sevmedim. Gereksiz, okuduğum ama aklımda kalmayan bölümler oldu o kısımlar. Başta da dediğim gibi kalem, olaylar değil ama kurgunun içine verilen mit havası ve okurken karışan zaman algısını pek sevmedim. Ana konu etrafında çok kopukluklar vardı. İlk kitap gibi olmadı yani.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ağladım arkadaşlar. Böyle hem sinirden hem de sadece oturup okuyordum olmaktan dolayı ağladım. Kitabın içine girip olaylara müdahale edememek ama yine de dışarıdan okumak çok sinir bozucuydu. Tuğla gibi kitap ama okurken duygusal bir enkaz bırakıyor geride. Neyse ki çok seviyorum ve mutlu ettiği anlar da vardı.
İlk kitaptan sonra açık konuşmak gerekirse kendimi hazırlayıp ikinciyi okumam zor oldu. Çok yoğun olaylar zinciri ve okurken nefessiz kaldığım şeyler vardı. Mesela Johnny ve Shannon çok tatlıydı ama Shannon'un anne ve babası, hayatı kalbimi paramparça etti. Ah Joey...Kalbim kırık onun için. Joey beni kitap boyunca paramparça etti. En çok o kalbimi kırdı, en çok ona ağladım galiba. Kitabına da başladım bu arada, kendime kastım var çünkü. Ağlayarak okuyacağım Joey...
Shannon ve Johnny çok tatlılardı. Hatta Johnny mükemmeldi. Aynı şekilde Johhnny 'nin annesine de bayıldım. Aslına bakarsanız kitabta Johnny 'nin annesi ve Gibsie'nin sayesinde kitapta kahkaha attığım yerler oldu. İyi ki ortamı yumuşattılar.
Netice de kalbim paramparça, duygusal bir enkaz olarak okudum. Ama çok güzellerdi. İyi ki okudum. Johnny ve Shannon bebek gibiydi. Shannon ve Johnny kendi için mutlu bir düzen kurdu ya içim rahat Joey'e okuyorum (yalan arka planda acılara yürüyor korkmutorum çalıyor).
Bu kadın nasıl beceriyor bilmiyorum ama ilk kitabı çok sevmeme, favorim olmasına rağmen ikinci kitap daha çok favorim oldu. (Double favorim )
Butcher & Blackbird kitabından, Rowan ve Slaone ilişkisinden çok farklıydı Lark ve Lachlan'ın ilişkisi. Aralarındaki o çekim, nefretten aşka geçişleri ve ikisi arasındaki diyaloglar inanılmaz güzeldi. Lachlan'ın o, huysuz ama düşünceleri hallerine kalbimi bıraktım. Lark'ın güçlü duruşu ve Lachlan'la olan ilişkisi çok çok güzeldi.
İlk kitaba hem benzer hem de farklıydı. Bence Leather & Lark daha oturmuştu. Kurgu, slow burn ilerleyiş ve tutku sonuna kadar okumaya değdi. Akıcı hatta benim için bayağı akıcı bir kitaptı, resmen bir günde %70lik kısmını okudum. Bölümler arası uzun olmasına rağmen sıkılmadan hatta yer yer kahkaha atarak okudum. Lark ve Lachlan arasındaki eletirik ve o slow ilişki gerim gerim gerdi yalan yok ama sonunda burn kısmı yaktı bir güzel. Yazarın kalemini serbest bırakıp alevli ateşli sahneler yazması favorim ama bonus bölümü unutamıyorum. Lark değil ama Lachlan nedense beni şaşırttı. Yine de bir o kadar ikisine özgü bir sahne olmuş tabii.
Açık konuşmak gerekirse bir tık sıkıldım kitabın yarısından fazlasında. Ancak okudukça olaylar ve kurgudan beklentim kitabı sevdirdi. Yine de sonunda 3.5/5 gibi bir puan verebiliyorum.
Shangay, 1926 yılı ve iki düşman aile. Rome ve Juliet'e başka bir açıdan, iki düşman ganster aile gözünden bakıyoruz. Ben Romeo ve Juliet çok sevmem arkadaşlar. Hikayeri bana çok geçmiyor ama Roma ve Juliette'i sevdim. Düşmanlıkları güzel verilmişti. Zaman güzel, ortaya atılan hastalık fikri ve karakterleri bir araya getirme şekli iyi olsa da çok fazla politika vardı. Elbet orta dereceye kadar politika çekebilirdim ama çok çok fazla politika vardı. Siyasi kısmı detayı anlatılıyoru ki benim için okuması sıkıcı olan oydu. Roma ve Juliette'in ya da diğer karakterlerin sahnelerini okurken daha heyecanlandım.
Netice de kötü değildi ama bir yerden sonra sevdin de. İkiyi de en kısa zamanda okumak istiyorum. Roma ve Juliette'in ilk kitabın sonundaki hallerinden sonra ikinci kitapta nasıl bir araya geleceği, hastalığın nasıl tamamen son bulacağını (ya da bulacak mı?) merak ediyorum. Bence ortalama, herkesin çok sevebileceği bir kitap değil ama yine de merak eden bakabilir.
Puan vermedi·144 syf.·
2024 46. kitabı
