Birey onların gözünde hiçti. Birbirlerinden hiç farkları olmadığı için, hiç kimse yeri doldurulmaz değildi.
Oysa Bastian, yalnızca ötekiler gibi biri değil, birey olmak, biri olmak istiyordu. Olduğu gibi sevilmek istiyordu.
Ama insan, dilekleri canının istediği gibi ne çağırabilir ne de bastırabilir. Dilekler, ister iyi ister kötü olsunlar, tüm niyetlerden çok daha derindedir içimizde. Ve hiç hissedilmeden doğarlar.
Her şeye rağmen güneş parlıyordu. Her şeye rağmen insan yaşadıklarının üstesinden geliyordu. Her şeye rağmen hayat, günü güne eklemenin bir yolunu buluyordu.