utopia
@_verttaa
03:03
|•Hayatımın en mutlu ânıymış, bilmiyordum.
|•Bazı insanlar bir hatıra olarak kalır göğüsümüzde.
"Allahım, onu neden yalnız bıraktın? Neden, yalnızlığının verdiği çaresizlikle can sıkıcı ilişkiler kurmasına izin verdin? Neden, geçirdiği her dakikanın hesabını sordun, içini ezdin? Neden, korkuyu göğüsünden çekip almadın? Neden, suçluluk duygusunu üzerinden atmasına yardım etmedin?"
Reklam
Sabırsız ve olumsuz, yaşantısında cansiz
Sanılırdı; gerçekti, hayır gerçek değildi.
Kelime ve yalnızlık hayatın tadı tuzu
Kucaklamak isterdi ölümü ve sonsuzu.
"Şu anda, sana güzel bir söz söyleyebilmek için, on bin kitap okumuş olmayı isterdim," dedi: "Gene de az gelişmiş bir cümle söylemeden içim rahat etmeyecek: seni tanıdığıma çok sevindim kendi çapımda."
"Bana anlatabilirdin Selim. Böyle bir durumda kim dinlemezdi ki seni? Ne yaptın son aylarda? Anlamasam da dinlerdim seni. Bir 'hukumuz' vardı hic olmazsa. Ölümcül düşüncelerini hafifletirdi bir insanın varlığı belki. Belki de anlatmaya çalıştın birilerine. Kim bilir? Anlatmadın; belki o insanın yüzüne bakar bakmaz anlatmanın yararsızlığını gördün."
Reklam