utopia
@_verttaa
03:03
|•Hayatımın en mutlu ânıymış, bilmiyordum.
|•Bazı insanlar bir hatıra olarak kalır göğüsümüzde.
Okuduğum en sürükleyici kitaplardan biriydi!! İnceleme yazmak hiç aklımda yoktu ama bir yandan da soluksuz okuduğum bu kitap hakkında birkaç şey de olsa yazmak istedim.
Kısaca konusundan bahsedecek olursam; Psikiyatri uzmanı Chris'in tatile çıkmadan önce sevgilisi-aynı zamanda meslektaşı - Ellen'e 'ÖİV' yani Özellikle İlginç Vaka olarak tanımladığı bir dosyayı vermesiyle başlıyor. Bu vakadaki kadın onların düşüncelerine göre şiddet mağduru. İsimsiz kadın, Kara Adam olarak nitelendirdiği birisinin bir gün onu almaya geleceğini ve Ellen'den onu korumasını ister.
''Kara Adam, Kara Adam. Kim korkar Kara Adam'dan?''
Ellen, isimsiz kadınla olan sohbetinden bu işin başından tek başına üstesinden gelemeyeceğini anlar ve meslektaşı Mark'dan bu konu hakkında yardım ister. Ertesi gün isimsiz kadının odasının önünde buluştuklarında isimsiz kadının orada olmadığını fark ederler. Daha sonra kayıtlara bakıldığında ise o odanın hep boş olduğu, yemek servisi için listede bile adı olmadığı görünür. Yani hastane de isimsiz kadını tek gören Ellen'dir.Ve daha sonrasında bilinmeyen numaradan aldığı telefonla her şey değişir.
İsimsiz kadının kurtulması Kara Adam'ın Ellen'e verdiği bilmeceyi çözmesi ve kim olduğunu bulabilmesi için ertesi güne kadar verdiği süre ile aslında her şey yeniden başlar.
''Gerçek her zaman göründüğü gibi değildir.''
Aslında kitabın başından beri olayın ne olduğunu az çok anlamıştım. Ama bir yerden sonra bende de kayışlar koptu iyice paranoyak oldum. Yine de sonu hem beklediğim gibiydi hem de değildi. Psikolojik/gerilim tarzı okumayı sevenler kesinlikle okumadıysa hemen okumalı. Yazarın okuduğum ilk kitabıydı ama kesinlikle son olmayacak.
Okuyacaklara şimdiden keyifli okumalar dilerim.
Reklam
''Hayat ne biriktirir bizim için?
Kırık dökük aşklar, yaşanmamışlıklar, olmamışlıklar, bir çocukluk anısına teğellenmiş hüzünler, aşkın sonsuz bekleyişleri, ayrılıklar, kentler, köyler, yollar, rüzgârlar, gündoğumları, biraz keder, biraz da neşeyle çatılmış evler… Hayat bizim için saklamaya hazır olduklarımızı, bize yakışanları, ihtiyacımız olanları ve bizi büyütecekleri, bizi biz edecekleri biriktirir…''
İncelememe kapağın arkasındaki yazıyla başlamak istedim. Anlatım dili bakımından okunması çok basit. Okurken zorlanacağınızı düşünmüyorum. Ve yukarıdaki yazıda da anlaşılacağı üzere kitabın konusu kırık dökük aşklar, yaşanmamışlıklar, ayrılıklar ve ölümler üzerine. Hüzünlü hikayelerin yanı sıra komik hikayeler de olsa da ben bunlara trajikomik demeyi tercih ediyorum. Okurken ne kadar güldürse de hikayenin sonunda bakıyorsun ki aslında o 'komik' olayların arkasında aslında insanın birisinin özleminden delirmesi yatıyor altında(Bence).
Her hikayeye başlamadan başlıklarından önce az çok tahmin etmeye çalıştım ama hiçbirinde tutturamadım. Nereye bağlanacağını bilemiyorsun ama bu da zevkli. Bu kitap tam böyle kafa yorucu kitaplar okuduktan sonra veya okurken araya sıkıştırılacak türden. Ama kendime engel olabilseydim sanırım her güne bir hikâye sığdırıp kitabı uzatabildiğim kadar uzatırdım. Uzun zamandır okuduğum en keyifli kitaptı.-Bazı cümlelerde boş boş duvara baktığımı saymazsak-
Neyse çok uzattım. Kısacası herkesin bir okuması gerektiğini düşünüyorum. Benim en sevdiğim hikâyeler 'Fehime Halamı Kaybedip Tekrar Bulduğumuz Gün' 'Kimlikte Nurşen' ve 'Geçtiğimiz Kırk Gün' idi.
Okuyacaklara şimdiden keyifli okumalar dilerim.
Dipnot:Uzun zamandır inceleme yazmıyordum saçmaladığım kısımlar illaki vardır. Umursamayın geçin.
"Babamın oğluydum eskiden; oğlumun babası oluverdim birden."1000Kitap
Kitap baba oğul ilişkisini anlatıyor. Aslında yalnızca baba oğul da değil, dede-baba-çocuk olarak üç kuşak arasındaki ilişkiyi ortaya koymuş. Farklı başlıklar altında birçok şeye de değinmiş. Örneğin; siyaset, çocukken bize anlatılan masalların asıl arka planı, ünlüler ve çocuklarıyla aralarında olan şeyler vs.vs.
Dili gayet akıcı ve sade okurken zorlanayacağınızı sanmıyorum. Açıkçası kitabın sonlarına doğru bazı yerler beni baydı ama tabii ben bu kitaba yalnızca baba-oğul ile ilgili diye başlamıştım. (Yani daha çok duygusal yönü benim ilgimi çekmişti). O yüzden farklı başlıklar altındaki bazı şeyler beni sıkmış olabilir belki sizin ilginizi çeker. Yani kısaca kitap genel olarak güzeldi. Herkesin okuması gerektiğini düşünüyorum ama ayrı bir parantez açacak olursak da özellikle de baba-baba adaylarının okumasını daha çok tavsiye ederim. Yine uzattım ama neyse:))
İyi okumalar.
"Eğlenme ya da şakalaşma olduğuna inandığınız bir şey aslında zorbalık olabilir."
Syf. 266
Evet bu sefer kesin ve kesin incelememi kısa tutacağım. Evet bunu başarabilirim. Kısaca konusundan bahsedecek olursak bir kızın sırf dış görünüşünden dolayı uğradığı zorbalıklar anlatılıyor. 2 kere başarısız intihar girişiminden sonra 3.kez intihar etmek için bir uygulama aracılığıyla başlattığı geri sayımla kitap ilerliyor. Yalnızca beni sonu pek tatmin etmedi. Büyük ihtimalle o malûm son gerçekleşti ama yine de yarım kalmış gibi de oldu sanki. Bilemiyorum. Yazarın dili basit yani kitap oldukça akıcı bir şekilde ilerliyor. Vaktiniz olursa 1 günde bitebilecek bir kitap.
"Birini intihara sürüklemek de cinayettir."
Bu söz kitaba ait değil ama yine yazmak istiyorum.
Zorbalık çok geniş bir kavram yani ne yazsam, neresinden ele alsam sonu gelmez. Yalnızca şundan eminim ki bu dünya üzerinde yaşayan herkes bir kere bile olsa zorbalığa uğramıştır. Ha ben uğramadım diyorsanız da ya fark etmemişsinizdir ya da bizzat onu uygulayan taraf sizsinizdir.;) Kimi bakışlarla,kimi sözlerle, kimi de hareketlerle. Çünkü dediğim gibi böyle bir yeryüzünde bundan kaçmanız imkansız. Ha tabii Ütopya da yaşamıyorsanız.:d
Her neyse eğer hâlâ böyle seylere uğruyorsanız lütfen susmayın. Çünkü böyle insanlar korkuyu hissetti mi fare gibi kemirmekten geri durmazlar. Siz sustukça üstünüze gelir. Belki bu yazdıklarım şu an bu durumu yaşayanlar ve okuyanlar için aşırı boş gelecek ama ne kadar korksaniz da ilk adımı attığınızda kendinizi inanılmaz rahat hisseceksiniz. Hepinize kendinizi sevin demek isterdim. Başkalarının ne düşündüğünü önemsemeyin, bu hayat sizin hayatınız demek isterdim de isterdim ama işte siz kendi içinizde halledemedikten sonra ben ne söylesem
''İnsan kendini iyi bir nedenden ötürü öldürür mü?''Edebiyat
''Ama tartınca, ölümün dinginliği yaşamın acı dolu çalkantılarına üstün geldi.''
Kitap hakkındaki incelememi yazarken neden tereddüt ettim hiçbir fikri yok ama başlayalım.
Bana göre hem herkesin okuması gereken hem de herkesin okumaması gereken bir kitap. Özellikle de psikolojik olarak bunalımda olan kişilerin okumasını pek tavsiye etmiyorum. Depresyon vs. de dahil. Malum onlar a desen b olarak algıladıları için. Her neyse.
İntihar hakkında pek bir şey demek istemiyorum aslında. Çünkü çok büyük bir konu ve ne söylersem söyleyeyim bir yerde yanlış yapıyormuşum gibi geliyor. Ve hiç bunu denememiş yani hiç o sona yaklaşmamış kişilerin bu konu hakkında yorum yapması ise oldukça gülünç. Bu düşüncem kimine göre yanlış da gelebir ama öyle yani. Her neyse yine çok konuşmayacağım diyip yazdım.
Asıl ve asıl konusuna gelelim. Ne kadar gerçek ya da doğru bilmiyorum(ben gerçek olduğuna inanmak istiyorum) ama yazarın yıllar önce intihar eden arkadaşına yazdığı mektuplardan oluşuyor diyebiliriz. Ve kitabı yazıp yayıncısına teslim ettikten kısa bir süre sonra da kendisi intihar ediyor. Ve evet konusuna dair söyleyeceklerim bu kadar ne yazarsam yazayım yetmeyecek. İnsan hata yapmaktan korkmamalı ama nedense sürekl, tereddüte düşüyorum. Her neyse.
Yazım diline gelecek olusak da anlamanız açısından sıkıntı olmayacak şekilde basit ama size hissettirecekleri açısından aynı şeyi söyleyemem.
''Doğmak başıma gelir
Yaşamak beni uğraştırır
Ölmek beni tamamlar''
Belki klişe ama hayatınızdakilerin kıymetini bilin. En çok da kendinizin.
G.
Reklam