utopia
@_verttaa
03:03
|•Hayatımın en mutlu ânıymış, bilmiyordum.
|•Bazı insanlar bir hatıra olarak kalır göğüsümüzde.
-Neden ölüme bu kadar takmış durumdasın sence?
•Ben olsam 'takmak' kelimesini kullanmazdım.
-Sen ne derdin?
•Takmak fiilinin yargılayıcı bir özelliği var, değil mi? Sanırım 'kararlı' kelimesi daha iyi betimliyor durumu. Periyodik tabloda, alttaki elementlerin en sevdiğim özelliği ne biliyor musun?
Bazıları sadece saniyeden de daha kısa, anlık olarak var oluyorlar, bazıları ise hiçbir zaman gözlemlenmemiş, ama yine de buradalar diğerleri gibi. Demek istediğimi anlıyor musun?
Madem anladın, o halde söyle bana, elementlerden biri olacak olsan, tablodan herhangi biri, hangisi olurdun?
-Rutherfordyuma ne dersin, olabilir miyim?
•Belki, belki de yanlış düşünüyoruzdur.
Bence sen o en alttaki elementler gibisin, belki sen daha çok iyot ya da uranyum gibisin.
-Nedenmiş o?
•Onlar sonsuza kadar duruyorlar çünkü. Senin istediğin de bu. Ama benim böyle bir isteğim yok.
Çoğu zaman neden başımın döndüğünü anlıyorum.
Düz bir çizgi değil, bir kısır döngü bu: Dünya kendi etrafında dönüyor, bu sırada diğer güneş sistemiyle birlikte güneşin etrafında da dönüyor, yani kısaca her şey anlamsız bir yığın halinde hareket ediyor, daha en başından binmemiş olmam gereken bir atlıkarınca bu ve her türü bana fazla geliyor.
Eğer çok uzun yaşarsam korkarım öleceğim. Demek istediğim, ölümden korkar hale geleceğim. Yeterince güçlüyken, şimdi ayrılmak istiyorum bu hayattan. Ya bir işe girersem, evlenirsem, çocuk sahibi olursam? Yaşlandığımda yaşamak istediğim halde yaşayamayacak olursam? Ben hayatımın, hâlâ yaşamak isterken bitmesini istemiyorum.
-Ne istiyorsan yapabilirsin elbette. Ama sırf bir şeyi yapabiliyor olmak, onu yapman gerektiği anlamına gelmez. Senin yaptığın işte böyle bir şey. Kendine zarar veremiyorsun, bu yüzden de çevrendeki herkese zarar veriyorsun.
•Sen bu cümleyi söylerken birkaç
utopia
Bir süredir bunun karmaşası içindeyim. Düşün, düşün, düşün... nereye kadar?
Reklam
''Aşk kırıntısıyla doymaktansa, tek başıma aç kalırım bu hayatta''
utopia
Nasıl geçtiğini bilmediğim bu günlerden günaydın. Pardon tünaydın. Çok pardon iyi geceler.
Gökyüzü gibi bir şey bu çocukluk.Duygu/Düşünce
Düş görüyorum herhalde diye başlıyor 
Savaş Pilotu ama yazılanlar 
Antoine de Saint-Exupéry'nin gerçek yaşamından uyarlanmış kaldı ki karakterlerin isimleri de gerçek aynı kendi adı gibi. Bu eseri karakterlerin de isimlerini oluşturduğu arkadaşlarına ithaf etmiş. Ben de bu incelemeyi Antoine de Saint-Exupéry'ye ithaf ediyorum.
Araştırmalarım sonucu iyi bir çevirmenden okumak istediğim için Bertan ONARAN çeviri ve remzi kitapevi baskısından okudum ve çevirisi harika. Değerli bir baskı olarak kütüphanemdeki yerini aldı.
Kitabı okurken ara sıra kendimi unutup pencereden dışarı uzun uzun bakıyorum bir salıncakta küçük bir prens sallanıyor. İkinci dünya savaşında çocuklara umut için yazdığı 
Küçük Prens eserinden sonra şimdi de Savaş Pilotu eseriyle insanlık için havalanan yazar gökyüzünden de sorumlu tutuyor bizleri. "Herkes herkesten sorumludur." Ve "umut" temalı aforizmalarıyla kalemi her zaman ilgimi çekmiştir.
Uygulamada kitabın neden 7 gibi bir puan olduğunu anlamak çok zor insanlar 
Yaşamak gibi bir esere daha fazla puan vermişler insanlar kurgu drama oy veriyor. Oysa burada Antoine de Saint-Exupéry savaşın gerçekliğini, çocukluğu edebi bir şekilde kaleme alıp tanımlaması, savaşın neden olduğu sonuçları, sivillerin göç etmelerindeki psikolojiyi, bir askerin psikolojisini, yönetim eleştrisi ve en önemlisi insanlığı gerekirse kendinden bile savunacağını söyleyen bir askeri anlatmış.
Geri dönüşü olmayan bir göreve gönderilen askerlerin yönetimi sorgulama ve psikolojik açıdan çok değerli. Çünkü anlamsız bir görev çöküşün ilk belirtisidir. Başka çaresi kalmayan yöneticilerin akılları masanın üzerine bırakıp "bir şeyler yapmamız gerekiyor" düşüncesiyle hareket ediyorlar çünkü bu bir savaş. 
Suç ve Ceza eserinde "İnsan boğulmamak için nasıl da bir saman çöpüne sarılıyor." derken bundan bahsediyordu. Kısacası bir savaşın savaşa benzemesi
Savaş Pilotu ama yazılanlar Antoine de Saint-Exupéry'nin gerçek yaşamından uyarlanmış kaldı ki karakterlerin isimleri de gerçek aynı kendi adı gibi. Bu eseri karakterlerin de isimlerini oluşturduğu arkadaşlarına ithaf etmiş. Ben de bu incelemeyi Antoine de Saint-Exupéry'ye ithaf ediyorum.
Araştırmalarım sonucu iyi bir çevirmenden okumak istediğim için Bertan ONARAN çeviri ve remzi kitapevi baskısından okudum ve çevirisi harika. Değerli bir baskı olarak kütüphanemdeki yerini aldı.
Kitabı okurken ara sıra kendimi unutup pencereden dışarı uzun uzun bakıyorum bir salıncakta küçük bir prens sallanıyor. İkinci dünya savaşında çocuklara umut için yazdığı Küçük Prens eserinden sonra şimdi de Savaş Pilotu eseriyle insanlık için havalanan yazar gökyüzünden de sorumlu tutuyor bizleri. "Herkes herkesten sorumludur." Ve "umut" temalı aforizmalarıyla kalemi her zaman ilgimi çekmiştir.
Uygulamada kitabın neden 7 gibi bir puan olduğunu anlamak çok zor insanlar Yaşamak gibi bir esere daha fazla puan vermişler insanlar kurgu drama oy veriyor. Oysa burada Antoine de Saint-Exupéry savaşın gerçekliğini, çocukluğu edebi bir şekilde kaleme alıp tanımlaması, savaşın neden olduğu sonuçları, sivillerin göç etmelerindeki psikolojiyi, bir askerin psikolojisini, yönetim eleştrisi ve en önemlisi insanlığı gerekirse kendinden bile savunacağını söyleyen bir askeri anlatmış.
Geri dönüşü olmayan bir göreve gönderilen askerlerin yönetimi sorgulama ve psikolojik açıdan çok değerli. Çünkü anlamsız bir görev çöküşün ilk belirtisidir. Başka çaresi kalmayan yöneticilerin akılları masanın üzerine bırakıp "bir şeyler yapmamız gerekiyor" düşüncesiyle hareket ediyorlar çünkü bu bir savaş. Suç ve Ceza eserinde "İnsan boğulmamak için nasıl da bir saman çöpüne sarılıyor." derken bundan bahsediyordu. Kısacası bir savaşın savaşa benzemesiutopia
Okumak istediğim tonlarca kitap yokmuş gibi bu da listeme eklendi✔️
Yaşamak ve yaşarken kaç defa ölmek·210 syf.··İnsan ve Duygular
Semih ASLAN O insanlardan biri de ben oluyormuşum şu an fark ettim. :) Kitap hakkında bir sürü inceleme, alıntı, ileti okudum, videolar izledim o yüzden bir yandan kendi kendimin hevesini kırdım sanırım. Neyse artık kafama vura vura okutturacağım kendime. Yani bir gün inşallah.:)
9/10
Beğendi
·2023 58. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 06 Kasım 2023 20:14
·Yaşarken bir insan kaç defa ölebilirse kitabı okurken o kadar öldüm. Çok hüzünlendim bunu anlatacak bir şey bulamıyorum. Çin edebiyatından muhteşem bir eser. 
Oğuz Atay 
Tutunamayanlar eserinde yaşamamaktan yoruldum diyor ya işte bu eser onu anlatıyor.
Kumar borcu ve intihar felsefesi içeren kitap kişinin kendini öldürmeyi düşünmesi ama aslında kendini öldürmek istemek yerine kendini cezalandırmak istemesini kitabın başlarında vurguluyor. Kişi kendini cezalandırmak ister ihtihar ederek ama borcu yine orada kalacak değişen bir şey olmayacak bu da intiharın ne kadar saçma bir düşünceden doğduğunu gösteriyor. Kumar borcu ya da herhangi bir dert kişi ile birlikte asılıp yok olmayacak.
Sevdiğimiz insanları, mutluluklarımızı hayallerimizi kaybederiz aynı Fugui'nin hayatında olduğu gibi, geçmişi garip bir gülümsemeyle başımızdan savmak isteriz. Ama karakterimiz Fugui böyle değil, o yaşadıklarını anlatmayı seviyor, geçmişi düşünmeyi seviyor ve anlatırken geçmişini tekrar tekrar yaşıyor çünkü o özlüyor. Eskiden yatağına yatıp uzanırken nefret edecek bir sürü şey aklına gelir ama o yine en çok kendinden nefret ederdi.
Öleceğin yerini adını bile bilmediğin bir an düşünün ve sevdiklerinizin ölürken sizin nerede olduğunuzu bilmediklerini hangisi daha kötüdür? Sevdiğin insanların ailenin yüzüne bakınca onların yaşlandığını görüp üzülürüm kendimden çok parça buldum bu eserde.
Zor kararlar ve yanlış kararlar. Çocukları fakirliğin gölgesi altında bırakmak istememek doğru karar fakat birinin hayatını en azından kurtaralım derken obur çocuğunu kurban etmek zor ve yanlış kararlar bizi yine hüzne boğuyor.
Komünizm karşıtlığı eser. Çin'in tarihinden faydalanan 
Yu Hua o günlerin yaşantısını ve komünizmin ne kadar kötü ve alçakça bir şey olduğunu gösteriyor. Savaş karşıtlığı ve ölümün soğuk
Oğuz Atay Tutunamayanlar eserinde yaşamamaktan yoruldum diyor ya işte bu eser onu anlatıyor.
Kumar borcu ve intihar felsefesi içeren kitap kişinin kendini öldürmeyi düşünmesi ama aslında kendini öldürmek istemek yerine kendini cezalandırmak istemesini kitabın başlarında vurguluyor. Kişi kendini cezalandırmak ister ihtihar ederek ama borcu yine orada kalacak değişen bir şey olmayacak bu da intiharın ne kadar saçma bir düşünceden doğduğunu gösteriyor. Kumar borcu ya da herhangi bir dert kişi ile birlikte asılıp yok olmayacak.
Sevdiğimiz insanları, mutluluklarımızı hayallerimizi kaybederiz aynı Fugui'nin hayatında olduğu gibi, geçmişi garip bir gülümsemeyle başımızdan savmak isteriz. Ama karakterimiz Fugui böyle değil, o yaşadıklarını anlatmayı seviyor, geçmişi düşünmeyi seviyor ve anlatırken geçmişini tekrar tekrar yaşıyor çünkü o özlüyor. Eskiden yatağına yatıp uzanırken nefret edecek bir sürü şey aklına gelir ama o yine en çok kendinden nefret ederdi.
Öleceğin yerini adını bile bilmediğin bir an düşünün ve sevdiklerinizin ölürken sizin nerede olduğunuzu bilmediklerini hangisi daha kötüdür? Sevdiğin insanların ailenin yüzüne bakınca onların yaşlandığını görüp üzülürüm kendimden çok parça buldum bu eserde.
Zor kararlar ve yanlış kararlar. Çocukları fakirliğin gölgesi altında bırakmak istememek doğru karar fakat birinin hayatını en azından kurtaralım derken obur çocuğunu kurban etmek zor ve yanlış kararlar bizi yine hüzne boğuyor.
Komünizm karşıtlığı eser. Çin'in tarihinden faydalanan Yu Hua o günlerin yaşantısını ve komünizmin ne kadar kötü ve alçakça bir şey olduğunu gösteriyor. Savaş karşıtlığı ve ölümün soğukutopia isimli okura yanıt verildi
utopia
Semih ASLAN O insanlardan biri de ben oluyormuşum şu an fark ettim. :) Kitap hakkında bir sürü inceleme, alıntı, ileti okudum, videolar izledim o yüzden bir yandan kendi kendimin hevesini kırdım sanırım. Neyse artık kafama vura vura okutturacağım kendime. Yani bir gün inşallah.:)