R ོ
@_vesaire
bizi anlayan beri gelsin..
⠀ོ ོ ⠀ོ
#71244517
İZMİR
30 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·336 syf.··
2020 18. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 29 Nisan 2020 16:40
·Sarah Jio’nun kitaplarının aynı tarz aynı gizemlilikte gittiğini çok benzediğini kabul ediyorum. Asla onun kitapları art arda okumak için uygun değil bence. Ama bazen zihninin dinlenmesi için hikayesinin akıp gittiği gizemli bi kitap okumak istersiniz işte o anlar da, yorucu kitapların ardından bu tarz kitaplara özlem duyuyorum. Daha sadece iki kitabını okudum diğerlerini de okumak isteyeceğimi düşünüyorum.
Kesinlikle tüylerimi diken diken eden son sayfaları, Böğürtlen Kışının da son sayfalarında böyle hissettiğimi anımsattı. Bence herkesin seveceği bir kitap. En azından benim sevgimi kazandı.
“Bir kadının yüreği sırlarla dolu bir denizdir...”
-Sarah Jio
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Çok az kişinin yaşadığı ya da bu kadından başka kimsenin yaşamadığı ama yine bize sıradanmış gibi gelen bu hikaye yazarın beni çok etkileyen tasvir ve cümleleriyle etkileyici bir hal aldı.
“Sende biraz daha yaşamak istiyorum.
Ruhumun çığlıklarını dillendirmek.
‘...eğer kalemimin mürekkebine arada sırada bir damla acı karışıyorsa.’
Senin gibi sadakat nedir bilmeyen bir erkeğe sadık kaldığına asla inanmazdın.
Yıldızların üzerimde olmadığına hayret ettim, gökyüzü öylesine yakınımdaydı.
Mutluluktan karanlığa ağladım.
Hırsızca bakış...”
Bu cümlelerle yazar bizi olayın içine çekti. O kadını tanıdık. Bu ruhu nerde görsek tanırdık artık. Şimdi bay R. keşke onu tanısaydım diyordur. Bazılarımızsa hayır adam akıllı etkilendikten sonra hayatına devam etti ama belki bay R. ölene kadar beyaz güller mavi vazoyu süslemiştir dedi.
Bilinmezliklerde kaldık. Hiçbir zaman ne hissettiğini anlayamadığımız bay R.’nin yine tam ne hissettiğini anlayamadan hoşçakalın dedi bize en azından ben öyle düşünüyorum.Karakterlere şimdi ne oldu ne olacak ve bir sürü cevapsız soruyla ortadayım.
Stefan Zweig bunu hep yapıyorsun beni bilinmezliklerle yalnız bıraktın ya da en iyi bildiğim hatta yalnızca benim bildiğim hayal gücümle bıraktın.
Bu platformda okuduğum şu sözlerinde eklemek istiyorum.
“Tanıştığın herkes, hakkında hiçbir şey bilmediğin bir savaş veriyor. Bu yüzden nazik ol. Her zaman...”
Kibar bir adam olarak gördüğümüz bay R.’nin aslında bir kadının hayatını ne derece etkilediğini herkes görmeli bir ders çıkarmalı belki de. Saniyelik kibarlıklar mı suçlu yoksa sadece takıntılı bir kadın işte mi deriz bilmiyorum herkesin kendi yorumuna kalmış artık. Hoşçakalın.
Bitti. Şöyle bir film şeridi gibi geçti Memed’in hayatı gözümün önünden. Kalbim buruk kaldı. Hayallerimiz yıkıldı Hatçe’yle sanki bütün hayaller olmuş gibi gülüyordu oysa ki o.
Aktı gitti olaylar yanımdan, sanki onlarla bir sağa koştum bir sola bir kurşunda ben yedim. Bir o dağa çıktım bir bu dağa. Kim konuşursa o yöne çevirdim başımı. Kaygılandım.Sonunda şimdi napacağız dedim Memed’e ama yine ses yok Memedde. Sessiz Memed Şahin Memed.
Öyle akıcı ki anlatım bir kurşun gözünüzün önünden vız diye geçiyor siz okurken, duruyorsunuz bütün karakterler size bakıyor okumanı bekliyorlar ki onlar da devam etsinler.
Bir düğüm attı son sözler boğazımıza bininci düğüm oldu.
Bir Recep Çavuş vardı. Recep Çavuş konuşurdu da gözüm hep Memed de olurdu. Recep Çavuş ani tepki veriyordu irkilir bakar yine başımı sessiz sessiz yerde çömelen Memede çevirirdim. Yazar öyle yazmış ki ince ince işlemiş karakterleri bilincimize benim odağım Memedken çavuş silik bir karakterken ya da ben öyle sanırken Recep çavuş öldüğü an İnce Memedle derin bir vay çavuşum vay çekmişim. Boğazımıza düğüm olan bir çok olay vardı elbette ki ama o an boğazımdaki düğüm çözüldü de gözyaşı oldu işte. Ne derdi vardı Çukurova’yla acaba onca olay varken beni etkileyenlerin başında gelmesi belki benim derdimin de Çukurova’da oluşuydu. Her insanın derdi vardır elbetteki bizimki de Çukurova’da işte.
Diyecek çok şey var ama en iyisini Yaşar Kemal demiş . Ben ise Memedin için için yanan yüreği için ‘ Vay benim başım vayhh ‘ diyorum. Çukurova’dan sevgilerle.
O kadar hayatın içinden ki aynı olayları yaşamaya gerek yok. Hangi şartta olursak olalım küçük bizlerin Zeze gibi bir çok duyguyu yaşadığını düşünüyorum. Onunla aynı cümleleri kurduğum bile olmuştur.
Hepimizin kesilen küçük şeker portakalı fidanı vardır.
....................................................................................
Şurada not olarak kalsın bu kitap bir kere daha okunacak.
.........
